தமிழ் கவிதைகள்

தமிழ் கவிதைகள்

கறுப்பு நிற ஆப்பிள் கனிகள்

ஸமான்
ஆப்பிள் கனி ஒன்றை!
புசித்து கொண்டிருந்தேன்!
நறுக்கிய துண்டுகள்!
ஒவ்வொன்றிலும்!
அவமானத்தால் கூனி குறுகி!
நின்று கொண்டிருந்தார்கள்!
ஆதாமும் ஏவாளும்!
அவர்களது கைகளில் இருக்கும்!
கறுப்பு நிற ஆப்பிள் கனிகளை!
எப்படிப் புசிப்பதென்று!
இருவருக்கும்!
தெரிந்திருக்கவில்லை

எனக்குள் ஓடும் நதி

ஸமான்
எனக்குள்!
ஒரு நதி ஓடுகின்றது!
அந்த நதியை நான் விரும்புகிறேன்!
என் கண்ணீர் தீர்ந்து!
நதி வறறி!
இறுதி இரங்கலோடு!
மீன்கள் எனக்குள் துடிக்கும் போது!
நான் மீண்டும் அழுவேன்!
எப்போதும் வற்றாத என் நதியை!
நீங்கள் என்றாலும்!
கடந்து செல்லுங்கள்!
அதுவரை என் அறையின் கதவுகளை!
அடைத்துக் கொள்கிறேன்!
நீங்கள் ஓசை எழாமல்!
கால்களில் ஈரம் படாமல்!
என் இதயத்தின் மீது!
நடந்து செல்லலாம்!
தயவு செய்து என் நதியில் ஓடும்!
மீன்களை உங்கள் கண்களுக்குள்!
நிரப்பிச் செல்ல முடியுமா!
இந்த மீன்களின் உயிர்!
என் கண்ணீரில்தான் இருக்கிறது!
கண்ணீரை இந்த மீன்களுக்காக!
விரும்பி ஏத்றுக் கொண்டிருக்கிறேன்!
இல்லை என்றால்!
எனக்குள் ஓடும் இந்த நதி!
எப்போதோ வற்றியிருக்கும்!

கொடுக்கு நீர்

ஸமான்
செத்த அகாலம்!
அழுக்கு போர்வை உள் வியர்க்கும்!
நிர்வான இரவு!
ஈரமூறிய சிவப்பு விளக்கின்!
மெல் ஒளியில் நிழல் தின்று நீர் விழுந்து நெளிகிறது நச்சு பாம்புகள் யோனி உள்!
போதி மரங்கள் சரிந்து!
மண் கெளவின!
குறி விறைத்த குதிரையின் பசி தீர்ந்து!
பிணி வந்து அழுந்தி செத்தன!
போதி மர உளுத்த கிளை ஒன்றில்!
குந்தி அமர்ந்து சீலை அவிழ்க்கிறாள்!
விலை மாது ஒருத்தி!
புழுத்த அவள் யோனி உள் கொம்பு உயர்த்தின கருந் தேள்கள்!
காளான்கள் உள் நசுங்கி நாறின!
ஆண் உறைக்குள் குழந்தைகள் வளர்ந்தன!
யோனி தின்ற எறும்பின் பச்சையம் கருகி!
பிணியோடு வாழ்கிறது நிலா..!
வெள்ளி பிஞ்சுகளில்!
நோய் குறி கண்டு செத்தன!
முது மரமும் முளை செடிகளும்..!!!
( இக் கலவியில வழியும் சொட்டு ஈரமும்!
விஷ தேள்களின் கொடுக்கு நீர்தான்)

வீடு

ஸமான்
சப்பாத்தை களற்றி விட்டு!
உள் நுழைகிறேன்!
நகர்ந்து செல்கிறது வீடு!
செருப்பிழந்த கால்களோடு!
வீட்டை பின் தொடர்கிறேன்!
ஒரு கோப்பையின் அடிச் சொட்டு தேநீரின் கசப்பினுள்!
மூழ்கிய வீடு!
கசப்பான காய்கள் காய்க்கும்!
மரமாக வளர்ந்து நிற்கிறது!
செருப்பை களற்றிவிட்ட இடத்தில்!
வீட்டின் கதவுகள்!
இருந்ததாக ஞாபகம்!
திரும்பி வருகிறேன்!
சிறகு முளைத்த சப்பாத்துகள்!
கூடுகட்ட பழகிக்கொண்டிருந்தது!

அன்பின் மீதான பயங்கரத்தைக் கடத்தல்

ஸமான்
இரு விழிகளுக்கும் மத்தியில்!
கத்தியின் கூர் முனையை!
அழுத்தி வைத்திருக்கிறாய்!
விழித்துப் பார்க்கும் போதே!
உன் அன்பின் மீதான!
நீளப் பயங்கரம்!
என்னை ஆட் கொண்டு விட்டது!
நீ கத்தியின் பிடியில்!
அழகான ஒரு மாளிகையை!
அமைத்துக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தாய்!
உன்னுடைய கைகள் என்னை!
வா வா என்று அழைத்தன!
மிகப் பயங்கரமான உன் அன்பின் மீது!
ஏறி நடக்க ஆரம்பித்துவிட்டேன்!
நீண்ட தூரப் பயணத்தின் முடிவில்!
நீயும் இருக்கவில்லை!
நீ அமைத்த மாளிகையும் இருக்கவில்லை!

மழை உதிர்த்த

செந்தமிழ், சென்னை
மழை உதிர்த்த !
காலைப்பொழுதொன்றில்!
திடீரெனத் தோன்றினாய்!
உன்னைக்கொல்ல ஆயத்தமாகிறார்கள்!
உடலைத் துளைத்துச் செல்ல!
துப்பாக்கியும் குண்டுகளும் தேவைப்படவில்லை!
அறுபட்டுக் கூறுகளாக்க!
கூர்கத்தியும்...!
எரித்துச் சாம்பலாக்கத் !
ஒரு குச்சி நெருப்பும்...!
அணுஅணுவாய் உயிரெடுக்க!
துளி விஷமும்...!
தேவைப்படாமல்!
சமையறைச் சம்புடத்தில்!
துளி உப்பெடுத்து...!
தரையைக் கெட்டியாகப் பிடித்திருந்த !
கால்களற்ற உன் (அட்டை) உடல்!
ஒரு பிசிறும் மிஞ்சாமல் !
கரைந்துபோகிறது காற்றோடு!
அவர்களின் மனசாட்சியைப்போல!

நிறுத்துங்க

செந்தமிழ், சென்னை
நிறுத்துங்க!
நிறுத்தத்தை தவறவிட்டவளின் !
இயலாமைக் குரல் !
அடுத்த நிறுத்தம் வரை !
காத்திரு!!
அலட்சியத்துடன் நடத்துனர்!
திடீரெனத் தாக்கும் காற்றில் !
அலைவுற்றுத் திரியும் !
ஒற்றைத் திரிபோல !
கிடந்து தவிக்கிறது மனம்!
மூதாட்டி இறங்கும்வரை!

தற்கொலை

ராம்ப்ரசாத், சென்னை
அஸ்தமனத்திற்கு பின்பான‌!
விடியல்கள்,!
ஒரு விருப்பத்துடனோ அல்லது!
ஒரு நிர்பந்தத்துடனோ!
நிராகரிக்கப்படவே செய்கின்றன....!
உயிரை விட‌வும்!
பெரிய‌தாகிவிடுகிறது!
ஏதோ ஒன்று...!
முட்டுச்ச‌ந்துக‌ளில்!
முட்டிக்கொள்ளுகின்ற‌ வாழ்க்கையை!
பெருந்துணிச்ச‌லொன்று!
இட்டுச் செல்லுகிற‌து!
அஸ்த‌ம‌ன‌த்தை நோக்கி...!
இட்டுச் செல்லும்!
வ‌ழியெங்கும் அது!
விடிய‌ல்க‌ளைப் ப‌ற்றி!
அவ‌தூராக‌வே பேசுகிற‌து‌...!
விடிய‌ல்க‌ளின் வெம்மையை!
தாங்காத‌ ம‌ன‌ம்!
அஸ்த‌ம‌ன‌ இருளில்!
புதைவ‌தை வேறு வ‌ழியின்றி!
ஏற்கிற‌து...!
பாதையைப் பொறுத்தே!
அமைந்து தொலைகின்றன‌!
இந்த முட்டுச்ச‌ந்துக‌ள்...!
புதிய‌ பாதைக‌ளில்!
முட்டுச்ச‌ந்துக‌ளை!
அவ‌தானிக்க‌ முடிவ‌தில்லை

புதுமை

ராம்ப்ரசாத், சென்னை
கடவுள் என்றும்,!
அதன் மீது பயம் கொள் என்றும்,!
கலாச்சாரம் என்றும்,!
அதைப் புரிந்துகொள் என்றும்,!
நாகரீகம் என்றும்,!
அதை தெரிந்து கொள் என்றும்,!
பண்பாடு என்றும்,!
அதை உணர்ந்து பண்படு என்றும்,!
இலக்கியங்கள் வாயிலாக‌!
இயக்கங்களை உபதேசித்தது!
இப்படி வாழவேண்டாம் என்றும்!
இப்படி வாழ்ந்தால் சிறப்பு என்றும்!
ஏற்கனவே கண்டுகொள்ளப்பட்ட‌!
வாழ்வியல் முறைகளை!
மீண்டும் கண்டுபிடிக்க‌!
வேண்டாம் என்றுதான்...!
அவைகளைப் புறந்தள்ளி!
புர‌ட்சி, புதுமை என்று!
பெயர்கள் சொல்லி!
அதே இல‌க்கிய‌த்தைப்!
பொருள் விளங்காமல்!
மொழி மாற்றுவ‌தில்,!
மானுட‌ப்ப‌த‌ரே, நீ!
என்ன‌ விடை க‌ண்டாய்...!
இப்ப‌டி கால‌த்தை!
விர‌ய‌ம் செய்து!
என்னென்ன விலை கொடுத்தாய்...!
புதுமை என்ப‌து!
கால‌ மாற்ற‌த்தில்!
சிதில‌ம‌டைந்த பூந்தொட்டிகளை!
அக‌ற்றிவிட்டு பூச்செடிக‌ளைப்!
பாதுகாப்ப‌து...!
பூச்செடிகளைக் களைந்துவிட்டு!
காகிதப்பூக்களால் பூந்தொட்டிகளை!
நிரப்புவது அல்ல...!
புதுமை என்ப‌து!
வேங்கையின் பாதுகாப்பில்!
புள்ளிமானைத் துள்ளவிடுவது ...!
வேங்கையின் வேகத்தைக்!
காரணம் காட்டி!
புள்ளிமான் கொல்லப்படுவதை!
நியாயப்படுத்துவதல்ல

நீரோடை குறிப்புக‌ள்

ராம்ப்ரசாத், சென்னை
நினைவுகளின் ஆழ்ந்த கடலுக்குள்!
ஒரு நீரோடையாய்!
நினைத்துப்பார்க்கவும்!
விரும்பாத சில நிகழ்வுகள்...!
தொட‌ர்ந்து ஓடிக்கொண்டே!
இருக்கின்ற‌ன‌...!
நீரோடையின் க‌ரைக‌ளை!
நிக‌ழ்கால‌த்தின் ஏதோவொரு முனை!
எப்போதும் தொட்டுக்கொண்டே!
இருக்கிற‌து...!
தூக்க‌ம் தொலைந்த‌!
அட‌ர்ந்த‌ இர‌வுக‌ளில்!
த‌லைய‌ணைக்குள் புதையும்!
விசும்ப‌ல்க‌ள்!
நீரோடை ப‌ற்றிய‌ குறிப்புக‌ளை!
வாசித்த‌ப‌டி இருக்கின்ற‌ன‌...!
காலப்புத்தகத்தில்!
அந்த‌ இர‌வுக்குரிய‌!
ப‌க்க‌த்தின் வ‌ரிக‌ளை!
க‌ட்டாய‌மாய் ப‌டிக்க‌ வேண்டிய‌!
நிர்ப‌ந்த‌ம் அந்த‌ கண்விழிப்பிற்கு