தமிழ் கவிதைகள்

தமிழ் கவிதைகள்

சாதிகள் வேணுமடி பாப்பா!

ருத்ரா
எல ஒரு சாமிய கும்பிட்டா!
கும்பிட்ட மாரியா இருக்கும்?....இப்டி!
பூட‌ம் தெரியாமெ சாமியாடிட்டே இருக்க‌ணும்.!
யோக்ய‌ங்க‌ண‌க்கா பேசாதலெ!
பொற‌ந்தாக்ல‌ அந்த‌குறிய‌ கூட‌ பாக்காம‌!
என‌த்தான் ச‌ன‌த்தான்னு குறி பாத்து!
த‌ஸ்தாவேஜி போடுதாம்லா!
அதப்பாருலெ!
அதுக்கு நாம‌ என்னெழ‌வ்லே செய்ய‌து.!
க‌வ‌ர்மெண்டே குத்ர‌ ப‌ச்ச‌டே இது.!
எத்த‌ன‌ ப‌ய‌லுவ‌ அப்டி!
எத்த‌ன‌ ப‌ய‌லுவ‌ இப்டி!
எலே நாளக்கி ஓட்டு வேணும்லாலே!
துட்டு எடுக்க‌ணும்னா ஓட்டு வேணும்லே!
ஓட்டு வேணும்னா சாதி வேணும்லே.!
அவ்வொ வ‌ந்தாவ‌ இவ்வோ வ‌ந்தாவ‌!
எல‌ எவ்வொ வ‌ந்தாலும்!
சாதியும் வ‌ரும்லெ.!
சாதி இரண்டொழிய வேறில்லைன்னு!
சொல்லியிருக்காவ்ளே...!
!
அந்தாக்லெ பொடதிலெ ரெண்டு வச்சேண்ணா!
எல உனக்கும் எனக்குமாலெ அது.!
ஆங்க்...!
அங்ஙன வச்சு ஒரு மீட்டிங்லெ!
ஒருத்தன் சொன்னாம்லே அர்த்த‌ம்!
ஒண்ணு வாங்க்ர‌ சாதி!
ஒண்ணு குடுக்குர‌ சாதி.!
அவ்வ‌யா சொன்ன‌த‌!
அவ‌னுவ‌ளும் இப்டிதாம்ல‌ சொன்னாங்க‌.!
ஆபீசுக‌ள்ள‌ போயி பாருன்னாங்க‌.!
அப்றம்.!
அப்ற‌ம் என்னால‌ அப்ற‌ம்.!
அப்ற‌ம் வீட்டுக்கு வ‌ரும் போங்க்லென்டாங்க‌..!
எல‌ மூதி மூதி.!
இங்க‌ என்ன‌லெ ப‌ண்ணுதெ!
அங்கெ க‌ள‌னி நாறிட்டு ருக்கு.!
சாணிய‌ போட்டுட்டு!
க‌ளினிய்ய‌ தூக்கிட்டுப்போல‌!
கூறுகெட்ட‌ மூதி.!
ஒண்ணு நாறுதுண்ணு!
இன்னொரு நாத்த‌த்த‌!
ப‌ரிமாத்த‌ம் ப‌ண்ணிக்கிருது தான்!
ந‌ம்ம‌ தேச‌த்து ப‌ழ‌க்க‌ம்!
சாதியும் சாமியும் அப்ப‌டித்தாம்லெ!
த்ருனெலிக்கார‌ங்க‌ ரெண்டுபேரு!
பேசிகிட்ட‌!
ந‌ம்ம‌ அர‌சிய‌ சாச‌ன‌ம் இதான்.!

நான் கழுதையாகிவிட்டேன்!

மன்னார் அமுதன்
அழகாய் உடுத்தி வந்த நாட்களில் !
என்னைப் பார்த்து சொன்னாய்!
கழுதைக்கு சேனம் கட்டினால் குதிரையாகுமா!
அவிழ்த்து விட்டு அள்ளிப்போடென்று... !
அழுகிய மணமொன்றிற்கு அஞ்சி!
மூக்கைப் பொத்திய நாட்களில்!
மூச்சை ஆழ இழுத்து வெளிஊதி சொன்னாய்!
கழுதைக்கு தெரியுமா கற்பூர வாசனையென!
உழைத்து ஓய்ந்து அயர்ச்சியடைந்த நாட்களில்!
உண்டுறங்க ஓர் இடம் கேட்டேன்!
கழுதை புவியிலிருந்தாலென்ன ... !
பாதாளத்தில் இருந்தாலென்னவென்றாய்!
நீ சொல்லும் புனிதக் காதலை!
நானும் கண்டடைந்து!
மாலையும் கழுத்துமாய் நின்றபோது!
கழுதைக் காமம் கத்தினால் தீருமென்றாய்!
சந்ததிப் பெருக்கத்தில் நிலமொன்று கேட்டேன்!
நிலத்திற்கு விலையாக நிறையக் கேட்டாய்!
கழுதை விட்டையானாலும்!
கைநிறைய வேண்டுமென்றாய்!
சந்ததி சந்ததியாய் உழைக்கிறேன் !
உன் சந்ததிக்கு...!
அலுங்காமல் அள்ளிக்குவித்துக் கொண்டு சொல்கிறாய்!
கழுதை உழுது கம்பு விழையாதென!
இன்னும் நிறையச் சொல்லியிருக்கிறாய்...!
கேட்டுக் கேட்டு நான் யாரென மறந்துவிட்டேன்...!
காதுகள் கூட கழுதை போலாகிவிட்டது...!
கழுதைச் சுமை அறியாத!
உன்னைப் போலிருந்துதான் என்ன செய்ய

புறக்கணிப்பு

மன்னார் அமுதன்
இருண்டே !
கிடந்ததென் உலகம்!
உன்னைக் காணும் வரை !
வெளிநாடு இல்லையென்றும்!
வீண்வேலை எழுத்தென்றும்!
கை பத்தா சம்பளமும்!
கால்நீட்டத் !
தலைமுட்டும் வீடென்றும்!
எத்தனையெத்தனை!
காத்திருப்பும், கைகழுவலும்!
நாய் நா வடியும்!
கோடையாய்!
வறண்டிருந்தது வாழ்க்கை!
எல்லாமுமற்று நிற்கையில்!
உன்னைக் கொண்டு!
என்னைப் போர்த்திக்கொண்டாய்!
புறக்கணித்துக் கடந்தவர்கள்!
மீண்டும் வருகிறார்கள்!
வாழ்க்கையின் புறக்கணிப்பால்

கரைகளுக்கப்பால்!

மன்னார் அமுதன்
நாளை, நாளையென!
எத்தனை நாளைகள்!
எத்தனை இரவுகள்!
ஒவ்வொரு இரவிலும்!
புது விடியலை!
நோக்கியதொரு பயணம்!
இரவில்தானே எழுதப்படுகின்றன!
இலங்கையைத் தழுவும்!
அகதிகளின் விடியல்கள்!
அகதியிடம்!
அகதியாய் வாழும்!
அவதி வாழ்க்கை !
புதிதாய் தெரிந்த இருள்!
இப்போது பழகியதாய் !
அந்நியமாய் முறைத்த முகங்கள்!
தற்காலிக அந்நியோன்யமாய்!
துக்கத்தோடு கூடிய !
நலன் விசாரிப்புகள்!
துயரத்திலும் சிறுமகிழ்வாய் !
இரை மீட்டல்கள்!
காத்திருக்கும் அகதிக்கு!
ஒத்தடமாய் இதமளிக்க!
இன்றாவது கரை தொடுமா!
கட்டு மரங்கள்!
இதே கடலின் !
அடுத்த கரையினில்!
அலைகளைத் தாண்டியும்!
ஒலித்துக் கொண்டேயிருக்கிறது!
அகதியின் அலறல்கள்

மனிதநேயம்!

மன்னார் அமுதன்
தூரப் பயணத்தில்!
திடுக்கிட்டு உணர்கிறேன் !
விபத்தை!
மாடும், மனிதனும்!
மாம்பழங்களுமாய்!
கிடக்கிறது நெடுஞ்சாலை!
“உச்சு”க் கொட்டியவர்கள்!
ஓடிப் போய்!
அள்ளிக் கொண்டனர்!
“மாம்பழங்களை”

வா மணப்போம் விதவை

மன்னார் அமுதன்
வேண்டு மெமக்கும் !
விடுதலை யென்று !
தீண்டும் வெயிலில் !
பட்டினி கிடந்துபின்!
ஆகாது அதுவென்று !
அறியும் ஒருநாளில்!
தீட்டினோம் கூராயுதம்!
ஆயினும் பெரிதாய் !
ஆக்கிய தொன்றில்லை !
பேயினுக் கெதிராய்ப் !
போர்க்கொடி தூக்கியெம்!
பூவையும் பொட்டையும் !
இழந்தோம் - நம்வீட்டு!
பூவைக்கு பூவைப்பார் யார்!
புண்ணதுவே புண்ணாக !
இருக்கட்டும் நெஞ்சத்தில்!
மண்ணுக்காய் இல்லாமல் !
மாண்டவென் தோழர்க்காய்!
வென்றே தரவேண்டும் !
விரைவாக சந்ததியை!
வா மணப்போம் விதவை!
இறுதித் தருவாயில் !
உயிர்நீத்த உடற்கெல்லாம்!
சிறுதீ மூட்ட ஆளில்லை !
குற்றுயிராய்க் !
கிடந்த உடலேறிச் !
சுகம்கண்ட காடையரின்!
பண்பாட்டைப் பார்த்தே பழகு!
ஆண்டாண்டு காலமாய் !
ஆண்ட பூமியினை!
பூண்டோடு அழித்துப் !
புன்னகையைச் சீரழித்தீர்!
மாண்டோ போனோம் !
மறவர்நாம் - வடலிகள்!
மீண்டும் வானுயரும்!

பருவமெய்திய பின்

மன்னார் அமுதன்
பருவமெய்திய பின்தான்!
மாறிப் போயிருந்தது!
அப்பாவிற்கும் எனக்குமான!
பிடித்தல்கள்!
வாசலில் வரும் போதே!
வீணாவா! வா வாவெனும்!
அடுத்த வீட்டு மாமாவும்!
அகிலாவின் அண்ணாவும்!
போலிருக்கவில்லை அப்பா !
மழை வரமுன் !
குடையுடனும்..!
தாமதித்தால் !
பேருந்து நிலையத்திலும்..!
முன்னும் பின்னுமாய் திரிய!
காரணம் தேவைப்படுகிறது!
அப்பாவுக்கு!
துக்கம் தாழாமல்!
அழுத ஒருபொழுதில்!
ஆறுதல் கூறுவதாய்!
அங்கம் தடவுகிறான்!
அகிலாவின் அண்ணா!
யாருக்கும் தெரியாமல்!
மொட்டைமாடிக்கு வா!
நிலா பார்க்கலாமென மாமா!
இப்போதெல்லாம் பிடிக்கிறது!
அப்பாவை!

கரைகளுக்கப்பால்

மன்னார் அமுதன்
நாளை, நாளையென!
எத்தனை நாளைகள்!
எத்தனை இரவுகள்!
ஒவ்வொரு இரவிலும்!
புது விடியலை!
நோக்கியதொரு பயணம்!
இரவில்தானே எழுதப்படுகின்றன!
இலங்கையைத் தழுவும்!
அகதிகளின் விடியல்கள்!
அகதியிடம்!
அகதியாய் வாழும்!
அவதி வாழ்க்கை !
புதிதாய் தெரிந்த இருள்!
இப்போது பழகியதாய் !
அந்நியமாய் முறைத்த முகங்கள்!
தற்காலிக அந்நியோன்யமாய்!
துக்கத்தோடு கூடிய !
நலன் விசாரிப்புகள்!
துயரத்திலும் சிறுமகிழ்வாய் !
இரை மீட்டல்கள்!
காத்திருக்கும் அகதிக்கு!
ஒத்தடமாய் இதமளிக்க!
இன்றாவது கரை தொடுமா!
கட்டு மரங்கள்!
இதே கடலின் !
அடுத்த கரையினில்!
அலைகளைத் தாண்டியும்!
ஒலித்துக் கொண்டேயிருக்கிறது!
அகதியின் அலறல்கள்

தேவதைகளின் மொழி!

மன்னார் அமுதன்
பல்லிகளைக் காட்டி!
“ஊ.. ஊ..”!
பறவைகளைக் காட்டி!
“கீ.. கீ.”!
அடிக்கவோ !
பிடிக்கவோ போனால்!
“அப்பா ஹூ ஹூ”!
வாலாட்டி நாநீட்டி!
விளையாடி மறைகின்றன!
பல்லிகள்!
நாளை வருமாறு!
சொல்லி அனுப்புகிறாள்!
பறவைகளை!
தேவதைகளின் மொழியறிய!
நாயைக் காட்டி !
“தோ... தோ...” என்கிறேன்!
சிரித்து மறுத்து!
“நா....ய்..ய்” என்கிறாள்!
திக்கித்திக்கி

வெல்லத் தமிழினி தாகும்

மன்னார் அமுதன்
தமிழே ஆதித் தாயே நீயே!
தமிழர் போற்றும் சேயே, மாதா!
புலவர்க ளெல்லாம் புசித்தே மகிழும்!
புலமை மிகுந்த தருவின் கனியே!
சொல்வதற் கரிய கனிமை - மொழியில்!
கொல்வதற் கரிய உயிர்மை - போரால்!
வெல்வதற் கரிய வாய்மையின் கூர்மை!
கொண்டதே தமிழ்த் தாயின் பழமை!
இலக்கிய நகைகளை அணிவாள் - படைப்பில்!
இலக்கணப் புன்னகை மலர்ப்பாள் -ஆக்கச்!
சிறப்பினை ஓசையால் உரைப்பாள் -கேட்போர்!
உள்ளத்தை மெதுவாய்க் கரைப்பாள்!
நல்லோர் நாவில் சரசம் புரிவாள் !
நல்மனத் தோர்க்கெலாம் கலசம் அருள்வாள்!
வன்மங்கள் கண்டு பொங்கியே எழுவாள்!
வாடிடும் உயிர்க்கெலாம் அன்பினைப் பொழிவாள் !
கயல்விழி மாதர் அழகெலாம் அழகா!
கண்டவர் மேற்கொளும் காதல் நிலையா!
இயலிசை, நாடகம் மூன்றையும் உயிராய்க்!
கொண்டவர் சிறப்பே என்றும் அழியா!
தமிழினி அழிந்தே போகும் - எனும்!
தறுதலைத் தலைமைகள் வேகும் தீயில்!
மடமைக் கருத்துக்கள் மாண்டே போகும்!
மாரித் தவளைகள் கத்தியே ஓயும்!
தமிழ்க்கொரு சிறப்பு முப்பால் - கற்றால்!
தளரவே மாட்டாய் மூப்பால் - சிறிதாய்!
நாளும் குடிப்பாய் தமிழ்ப்பால் - நாளை !
நீயும் சுரப்பாய் கவிப்பால்!
குழலிசை தனிலும் இனிமை - எங்கோ!
குழந்தையின் நாவில் உயிர்மெய் -சில!
மடந்தையர் கொஞ்சும் மொழிபொய்-இந்த!
மடமையை அழித்தே தமிழ்செய்!
மெல்லத் தமிழினிச் சாகும் – என்னும்!
வீணர்கள் வெறும் வார்த்தை மாளும்!
உலகையே செம்மொழி ஆளும்!
உவப்புநாள் விரைவிலே கூடும்!
வெல்லத் தமிழினி தாகும் – இன்னும்!
வெகுவான கலைச் சொற்கள் கூடும்!
சுவையான தொன்மொழியைப் பேசக் கூசும்!
சுந்தரப் பெண்நாவும் தமிழைப் பாடும்!
செல்லத் தமிழினம் வேகும் -மண்ணோடு!
எருவாக மாண்டே தான் போகும்- எனும்!
கள்ளத் தலைவர் தம்மெண்ணங்கள் மாறும்!
தமிழே எம்முடலிலே உதிரமாய் ஊறும்!
சுட்டாலும் தமிழெமக்குத் தெரியாதென்றோர்!
சுடு பட்ட புழுவாக துடித்தே வாழ்வீர்!
நட்டாலும் நேரான மரமாய் வழர்வீர்!
நாட்டிற்கும் வீட்டிற்கும் பயனைத் தாரீர்!
சோதர மொழிகள் கலவை யின்றி -நாளும்!
சோற்றிற் காய்த் தமிழைப் பேசும் காலம்!
நரம்பில்லா நாவிற்கு வந்தே தீரும் -மூடா!
நம்செவிகளிலே தேனாறாய்ப் பாயும்!
வீட்டிற்கு ஒருவர்க்குத் தறிகள் தந்து!
பாட்டிற்கு அத்தறியில் கவிதை நெய்வோம்!
மாட்டிற்கே தமிழுணர்வு வந்த நாட்டில் தமிழறியா!
மாடென்று உமையேச மனசே வெட்கும்