தமிழ் கவிதைகள்

தமிழ் கவிதைகள்

காதல் சுடுமென்று...

எட்வின் பிரிட்டோ
வாழ்க்கை இனிமைதான்,
காதலிக்கத் தெரிந்தவர்க்கு.

வேலைக்குப் பிறகுதான் மாலையென்று
விலைப் பேசாதே உன் வாலிபத்தை
வாழ வா என்னுடன்

உன் வெற்றித் தோல்விச் சொல்ல
ஒரு நேசம் தேவையில்லையா உனக்கு?
நீ குடும்பத்தை தூக்கி நிறுத்த
நானுமோர் தூணாக மாட்டேனா?

பூக்களை நேசிக்கத் தெரியாதவனால்,
புவியாள முடியாது,
புரியவில்லையா உனக்கு?

மொட்டு வெடிக்கும் ஓசையை உணரா
வண்டு பரிணாமத்தின் பிறழ்ச்சி.

காதலில்லாமல் போயிருந்தால்
கலாச்சார சுவடுகளின்
நிறையப் பக்கங்கள் நிரப்பப்
படாமலேயேப் போயிருக்கும்

பரஸ்பர பறிமாறல்களை
வணிகவியலில் வகைப்படுத்தி
ஆங்கோர் இதயத்திற்கு இடமில்லையெனும்
வயதாகிப் போன வாலிபர்களை
விலகி நிற்கச் சொல்

காதலினால் மானுடற்கு
கவிதையுண்டாம்;
கானமுண்டாம்;
சிற்ப முதற் கலைகளுண்டாம்
ஆதலினால் இப்படி வா மானிடனே...
காதல் செய்வோம்.
வாழ்விற்க்கினிமைத் தானேச் சேரும்.

மௌனித்ததாலே

பாண்டித்துரை
மௌனமான நானும்!
மௌனமான நீயும் !
மௌனித்ததாலே...!
உனதான திருமணமும் !
எனதான திருமணமும்!
சொல்லிக் கொள்ளாமல் !
நடந்தேறியது !

விட்டுத்தர விரும்புவதில்லை

பாண்டித்துரை
சில நேரங்களில் !
யாருக்காகவும் என்னை!
விட்டுத்தர விரும்புவதில்லை!
என் தனிமையையும்!
அதன் மீதான அழுகையையும்!
இரவிற்கு அப்பாலும்... !

எனக்கான விடியல்

பாண்டித்துரை
இமைகளைத் திறக்கிறேன்!
வெளிச்சப் பிரவாகம்!
முழுமையாக ஆக்கிரமிக்கிறது!
என் கண்களிலிருந்து ஆரம்பமாகிறது!
எனக்கான விடியல்! !

மௌனம்!

பாண்டித்துரை
யாருமற்ற வெளி!
பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்!
நிசப்தம்!!
பேசத்துடிக்கும் வாய்!
நிலைகுத்திய!
விழிகளுடன்!
தனிமை!
தகர்ந்திடும் போது!
ஏதோ நிகழ்வதாய்!
மௌனம் எனக்கு!
பயத்தையே தருகிறது!

நான் - கட்டாந்தரையாய்

பாண்டித்துரை
தேவைகள் !
வரும்போது !
தேடிவரும்... !
இல்லையெனில் !
புல் முளைத்தாலும் !
மேய்ந்து செல்லும் !
ஜந்து அறிவு ஜீவனினும் !
கேவலமாய் !
காலடித்தடம் பட்ட !
கட்டாந்தரையாய்.. !

மேதினம் விடுமுறைக்கான நாளல்ல தோழர்களே!

வித்யாசாகர்
நாளெல்லாம் வெய்யிலில் !
ஐஸ்வண்டி தள்ளுபவனுக்கோ, !
தெருவோரம் அமர்ந்து உச்சி பிளந்து !
ஒரு கத்தை கீரை வாங்கக் கூவி கூவி விற்கும்!
வயதான தள்ளாத கிழவிக்கோ,!
பத்துபாத்திரம் தேய்த்து தேய்த்து!
கையில் ரேகை மறைந்து போன!
என் குடிசை வீட்டு சகோதரிக்கோ,!
ஊரெல்லாம் சுற்றி கால் வீங்கிய!
காய்கறி காரனுக்கோ..!
கையெல்லாம் காரத்தால் வெந்துபோன!
சுண்ணாம்பு அடிப்பவனுக்கோ..!
மீன் விற்பவனுக்கோ!
மூளை தெரு பெட்டிக் கடை!
அண்ணாச்சிக்கோ -!
காலையில் பேப்பர் போடும் சிறுவனிலிருந்து!
மாலையில் நடந்து!
பால் கொண்டு வரும் தாத்தா முதல்!
மேதினக் கொண்டாட்டம் இருக்குமெனில்!
தெருவெல்லாம் பெருக்கி!
நச்சு கால்வாயில் தூர் வாரும்!
தொழிலாளிக்கு ஓர்தினம்!
வாழ்வு மலருமெனில் -!
நம் வாழ்வின் முன்னேற்றத்தால்!
அவர்களின் நிலையை சற்று மாற்ற முடியுமெனில்!
ஏழைகளின் சுமையை குறைக்க!
நீயும் நானும் காரனமாவோமெனில் அன்று!
உனக்கு நீயும் -!
எனக்கு நானும்!
மேதின வாழ்த்து சொல்வோம்;!
அதுவரை இதை ஒரு!
அதிகாரம் எதிர்க்கக் குறித்த!
போராட்ட நாளென்றே கொள்வோம்

தாய்மண் வலி

கவிதா. நோர்வே
புலன்களுக்குள் புகுந்து!
இமைகள் பிரித்து!
கனவுக் கதவுகளின் வழி நடந்து!
கறுப்பு வெள்ளைக் கனவுகளையும்!
சிவப்பாக மாற்றி!
இரவுகளும் அலைக்கழிந்து!
உணர்வு நரம்புகளை!
உழுதெடுக்க...!
இறந்தேன் என்று அலறி!
எழும்புகையில்...!
சாத்தானைப் போல!
அடுத்தநாள் புலர்கையிலும்...!
கட்டிலின் ஓரத்தில்!
எனக்கு முன்னதாய்!
எழுந்து குந்தியிருக்கிறது!
எங்கள் வலி.!

மனசு முழுக்க காதல்!

நாச்சியாதீவு பர்வீன், இலங்கை
காதல் வந்திரிச்சி!
எனக்கு காதல் வந்திருச்சி!
ஊர் சுற்றி திரிந்த!
எனக்கு ........!
உருப்படி இல்லாத!
எனக்கு...!
யார் கண்பட்டதோ..!
காதல் வந்திருச்சி!
நிலவை நான்!
ரசிக்கவில்லை..!
நீல வானம்!
விருப்பமில்லை..!
கோல மயிலின் இறகை!
என்றும்..புத்தகத்தினுள்!
வைக்கவில்லை!
காதல் என்ற பெயரில்!
எங்கும் நான்...!
கால் கடுக்க அலைந்ததில்லை.!
இருந்தும்..!
காதல் வந்திரிச்சி!
எனக்கு காதல் வந்திருச்சி!
யாருவிட்ட சாபமோ..!
எனக்குள் காதல் !
வந்திரிச்சி!
நீல வானம்!
அதில் நீந்து மேகம்!
காதல் சுமந்த காற்று!
காலைநேர பனித்துளி!
இலையருகே பூக்கள்!
இத்தியாதி...இத்தியாதி....!
எல்லாம் ரசிக்கிறேன்!
இப்போது எல்லாம் ரசிக்கின்றேன்!
ஓடும் நதியிலே!
என் காதல் நீந்துது!
ஓலமிடும் கடலிலும்!
என்காதல் வாழுது..!
காரணம் ...!
காதல் வந்திரிச்சி!
எனக்கு காதல் வந்திருச்சி

பிறிதொரு நாளில் பார்ப்போமெனில் அன்று பேசு

வித்யாசாகர்
காதல் வற்றிப்போன மனசு!
காமம் ஆங்காங்கே –!
முளைவிட முளைவிட தலைகொத்தித் தின்ற!
பறவையின் மனோபாவத்திற்கிடையே தெரியும் முகங்களை!
பெயர் சூட்டிடாததொருக் கவிதையின் வரிகள்!
படித்துக் கொண்டிருக்க..!
உயிர்வரை சுரக்குமந்த உணர்வில்!
தன் புத்தகத்தில் எழுதிய பெயரிலிருந்து!
டையிரியில் குறித்ததை தொடர்ந்து!
நெஞ்சு கிழித்தெழுதிய உன் பெயரின்!
நினைவாழம் வரை -!
காதலின் வலி உன்னடையாளமாகவே பதிந்திருக்க!
தலையில் கைவைத்துக் கொண்டு அமர்கையில்!
திறக்கிறது அந்த பள்ளிக்கூடத்து வாசல் கதவும்!
நீ நடந்துவந்த முதல் காட்சியும்..!
இன்னும் சற்று நேரம் தலைநிமிராமல்!
உள்ளே பார்க்கிறேன் –!
நீ சிரிக்கிறாய்!
பேசுகிறாய்!
கண்சிமிட்டுகிறாய்..!
அந்த நாட்கள் பசபசவென இதையத்திற்குள்!
பசுமை பூக்கிறது..!
திறக்காத உன்வீட்டு ஜன்னலின் ஓரம்!
நான் நின்றிருந்த கால்வலி – உள்ளே இன்று!
நெஞ்சுக்குள் வலிக்கிறது..!
நீ பேசியதெல்லாம் உனக்கு!
நினைவிலுண்டா..?!
என்ன சொன்னாய் அன்று (?) !
வானமும் பூமியும் பிரியும்!
காற்றும் மழையும் பிரியும்!
கடலும் அலையும் பிரியும் நாம் பிரியமாட்டோம் என்றாயே...?!
எங்கே அந்த வார்த்தைகள்..?!
யாருக்கேனும் காதல் வந்தால்!
சிரிப்பார்கள்,!
காதல் தோற்றுப் போனால்!
அழுவார்கள் –!
நாம் இறந்துவிடலாம் என்றாயே...?!
எங்கிருக்கிறாய் இப்போது ?!
காற்றுக்கும் கால் முளைக்கும்!
ஒடித்துவிடுவார்கள்,!
காதலுக்கும் கால்முளைக்கும்!
ஒடிக்கப் பார்ப்பார்கள்,!
நாம் அவர்களுக்குமுன் நமக்கான ஒரு தனியுலகில்!
நம்மை துரத்திக் கொண்டே போவோம்!
நிற்குமொரு புள்ளியில் நாம் பறப்பதற்கான சிறகுகள்!
நிஜ காதலால் பூக்கும் கலங்காதே என்றாயே...?!
கண்கள் ரத்தத்தில் கலங்குகிறது இப்போது!
வருடங்கள் கடந்தும் வலிப்பதை!
எப்படி உணராமல் போனாய் நீ ?!
புத்தகத்திற்குள் மயிலிறகு வைத்து!
எடுத்துப் பார்க்கையில் அதற்கடியில்!
என்னைப் பிடிக்கும்!
என்னைமட்டும் பிடிக்கும்!
நிறைய பிடிக்குமென்று எழுதியிருந்த!
அந்த ஒருசில வரிகளுக்குள்தானே!
உயிர்சிக்கிக் கிடந்தேன் நான்.. ?!
மதம் வேறு என்றாய்!
கடவுளை வெறுத்தேன்,!
ஜாதி வேறு என்றாய்!
உறவுகளை விட்டுவந்தேன்,!
உலகம் நம் காதலை ஏற்குமா என்றாய்!
உலகத்தையே மறந்தும் கிடந்தேனே;!
எனையெப்படி மறக்கத் துணிந்தாய் ?!
அம்மா பார்த்துவிட்டு அழுத பின்னும்!
உன்னை விட்டுபிரிய முடியாதெனச் சொல்லி!
அம்மாவின் அழையை கூட!
உனக்காக சகித்துக் கொண்டதை!
நீ அறியாமலே நான் தாங்கிக் கொண்டேன் எத்தனையோ நாட்கள்..!
அதற்குப் பிறகும் -!
பச்சைகுத்தி!
உன் பெயரெழுதி!
வாழ்க்கையயை உனக்குள்!
முடிந்துவைத்திருந்ததையெல்லாம்!
பேசக் கூட உன்னிடம் அவகாசமில்லாத!
அந்த நாட்களில் எத்தனை முறை நான்!
இறந்திருப்பேன் தெரியுமா... ?!
கடைசியாய்!
கிழித்துப் போட்டுவிட்ட என் கடிதங்களோடும்!
மனதோடும் நான் வெறுமனே!
தனிமையில் புதைந்துப் போக –!
எதற்கோ என்னைப் பார்த்த அந்த கடைசி நாளில்!
‘பிறிதொரு நாளில் கண்டால் அன்று பேசு’ என்று சொல்லிவிட்டு!
தலைகுனிந்துக் கொண்டே!
விசும்பி விசும்பி ஓடினாய் -!
அங்கிருந்து!
சேகரித்து வைத்திருந்தால்!
நானழுத அழையில்!
எத்தனை பூமிப்பந்து நனைந்து சொட்டியிருக்கும் தெரியுமா ?!
அவள் பதில் சொல்ல இயலா!
என் தனிமையின் கேள்வியை உடைக்குமொரு!
ஈரத்தில் நனைந்து எழுகிறது ஒரு!
பெருமூச்சு –!
அதை நனைக்கும் கண்ணீரில்!
பிரதிபலிக்கும் குரலாய் கேட்கிறது!
‘அப்பா எனுமந்த சப்தம்’!
நிமிர்ந்துப் பார்க்கிறேன் –!
“ஏம்பா..” என்று கேட்டுக் கண்டே வந்து!
கண்ணீர் துடைக்கிறாள் என் மகள்!
நீ அந்த கண்ணீருக்குள் கரைந்த கதை!
அவள் கைகளில் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தது!
ஒன்றுமில்லை என்று சொல்லிவிட்டு!
அவளோடு எழுந்து நடக்கிறேன்..!
நாம் கண்டுபிடித்துவிடுவோம்!
கவலைபடாதீங்கப்பா என்று சொல்லிக் கொண்டே!
தும்பிகளின் வால் பிடித்துக் கொண்டு அவள் ஓடுகிறாள்..!
ஏதேதோ உன்னைப்பற்றி பேசிக் கொண்டே!
போகிறாள் அவள்;!
என்னால் உள்ளே அழ மட்டுமே முடிந்தது