தமிழ் கவிதைகள்

தமிழ் கவிதைகள்

கைவல்யம்

ப.மதியழகன்
அதிகாலையில்!
எழுந்திருக்க வேண்டுமென்றுதான்!
அலாரம் வைத்தேன்!
மனம்!
எழுந்து என்ன சாதிக்கப் போகிறாம்!
என்றது!
கண் அசந்தேன்!
விழித்த போது மணி ஆறு!
முன்னமே எழுந்திருக்கலாமோ!
என மனம் வருந்தியது!
மனமே நொடிக்கு ஒரு தடவை!
நிலை மாற்றி என்னை!
அவஸ்தைபட வைப்பதில் !
உனக்கு என்ன சுகமோ!
இதோ கிளம்பியாச்சி!
முதலில் கோவில்!
பிறகு அலுவலகம்!
எதிரில் ரகுவா!
பேச்சிலேயே நாத்திகனாக!
மாற்றி விடுவானே!
சிறுநீர் கழிப்பது போல்!
வேலி பக்கம் ஒதுங்கி!
தப்பித்தேன்!
இதே வேலையில்!
ரொம்ப நாள்!
குப்பை கொட்ட முடியும்!
என்று தோன்றவில்லை!
இளமை கொடுத்த சிறகை!
முதுமை பறித்துவிட்டது!
வியாதியின் கூடாரம் தானே!
இந்த உடல்!
மருந்தகத்திலும் கணக்கு உண்டு!
மளிகை கடையிலும் கணக்கு உண்டு!
உருப்படியா வேலை செய்ய!
உடல் ஒத்துழைக்கவில்லை!
ஒண்ணாம் தேதிக்காக!
வேலை செய்வது !
சுமையாக இருக்கிறது!
சித்திரகுப்தன் எனது!
கோப்புகளை எடுத்துப்பார்த்தால்!
சிரிப்பான்!
இத்தனை சிலுவைகளை!
இவன் ஒருவனே!
சுமக்கிறானே என்று

அன்பு!

நேசா
அன்பு!!!
பாற்கடலைக் கடைந்தெடுத்து
அமுதம் உண்டு
தேவர் வாழ்வும்
நீண்டதது போல்
இங்கே அன்பை
உணர்ந்து அவ்வழி
நடந்திடின்
உய்க்குமே உன் வாழ்வும்
புரிந்திடின்
கிட்டுமே பெரும் செல்வமும்!

என்னைப் போல ஒருவன்

நீச்சல்காரன்
புதிய மடி கிடைத்தது!
புகுந்தோடி தவழ்ந்தேன்!
உயரமான தோள்கள் கிடைத்தது!
உலகை ஏறிப் பார்த்தேன்!
பாச விரல்கள் கிடைத்தது!
பற்றிக்கொண்டேன் பயமின்றி!
பைசா காசுகள் கிடைத்தது!
பையுடன் செலவழித்தேன்!
விழாகாலத்தில் சொக்காய் கிடைத்தது!
விடியவிடிய போட்டுக் கொண்டேன்!
பணவாசனையால் சீட்டுகிடைத்தது!
படித்துப் பட்டம் வாங்கினேன்!
வேலைக்கு தேவை வந்தது!
வெளிநாட்டு குழுமத்தில் சேர்ந்தேன்!
மணவறை யோகம் வந்தது!
மணாலனாக மாலையிட்டேன்!
பாசம் வசதிக்கு இடர்தந்தது!
பணம்கட்டி முதியோரில்லத்தில்விட்டேன்!
எனக்கென்று புதுவுறவுகிடைத்தது!
உத்தமப்புத்திரனுக்கு தந்தையானேன்!
அவனுக்கும் பாசம் இடருதோ?!
தாத்தாப்பாட்டியின் காப்பக முகவரிக் கேட்கிறான்

பசுமைப்புரட்சி

சுதர்சன் கா
ஆடியில ஏர்புடிச்சு மாடுரெண்டு வய உழுக;
கெடபோட்ட மண்ணுக்குள்ள மண்புழுக்கள் நடைபழக;

மக்கிப்போன குப்பையெல்லாம் நுண்ணுயிரி உரமா மாத்த;
சேத்துவச்ச சொந்த விதை பொறந்த மண்ணில் வெதச்சது போய்..!

மிஞ்சிப்போன வெடிமருந்த கஞ்சிபோட்டு சலவை செஞ்சு;
யூரியான்னு பேர வச்சான் மாறிப்போச்சு விவசாயம்..!

கருடஞ் சம்பா மாப்பிளச் சம்பா மட்டை கவுனி குழிபறிச்சான்;
லட்சவகை தமிழர் நெல்லும் செயற்கை உரம் சாரலயே..!

பலவகைய கலந்துவச்சு கற்பழிச்சுப் புதுவகையா;
பொன்னியின்னு பேரவச்சு வெடிமருந்தில் வெளைய வச்சான்..!

வெளிநாட்டில் விதை வாங்கி வெளஞ்சதெல்லாம் மலட்டு வெத..!
மறுபடியும் வெளைய வைக்க கைய ஏந்தும் ஆட்டுமந்த..!

பூச்சி மருந்து களைக்கொல்லி உணவே இப்ப உயிர்க்கொல்லி..!
இந்த சோகக் கதையச்சொல்லி சோர்ந்துபோச்சு மனசும் தள்ளி..!

பாழாப்போன வழிமுறைக்கு பசுமைப்புரட்சி புகழாரம்..!
வரவிருக்கும் தலைமுறைக்கு நரகவாழ்வின் அச்சாரம்।

மரம்

சுதர்சன் கா
சிலுவையில் அறைந்த இறைவனும் எழுந்து
உயிர்பெற்று வந்தது ஒரு தடவை!
கோடரி துண்டாடி மனிதர்கள் கொண்டாட
பலமுறை துளிர்க்குது மரக்கடவுள்!

பஞ்சம் பிழைக்க வந்த கொஞ்சும் குருவியிடம்!
கனியை லஞ்சமாக்கி விதையை விருட்சமாக்கும்!
விவேக ஆலமரம் பாரதத்தின் தேசமரம்!

உதிக்கின்ற ஆதவனின் உஷ்ணத்தை உள்வாங்கி
உழைக்கின்ற மக்களுக்கு நிழல்கொடுக்கும் புங்கைமரம்!

வாழ வழிவகுக்கும் தந்தையின் சுடுசொல்போல்!
ருசியில் கசந்தாலும் மருந்தாகும் வேப்பமரம்!

கால்வெட்டிக் கொலைசெய்தும் கழுவேற்றி வதம்செய்தும்
வரவேற்று மங்களமாய் வாழவைக்கும் வாழை மரம்!

மேற்குத் தொடர்மலையின் வேகக் காற்றினையே
தேகத்தால் அரணமைத்து மேகமாக்கும் மலை மரங்கள்!

வழங்கவே உருவெடுத்த இயற்கையின் வளமே!
பாரி காரி ஓரிக்கும் இல்லையுன் குணமே!
மரமே! மரமே! மரமே! மரமே!
மனமெங்கும் மணக்கட்டும் நின்புகழ் தினமே!

என்னைப் புதைக்க

ரா. சொர்ண குமார்
நிலத்தை உழுதிருந்தால்!
பூவை விதைக்கலாம்....!
பூவை உழுதிருக்கிறானே!
புத்திசாலி பிரம்மன்...!
எதற்கு அதற்குள்!
என்னைப் புதைக்கவா?!

எது அழகு

ரா. சொர்ண குமார்
எது அழகு ?!
'இந்த பூ அழகு'!
-என்கிறாய்!
பூவைக் காட்டி...!
அந்த பூவும்!
இதைதான் சொன்னது!
உன்னை காட்டி...!!

அவன் இல்லையென்று சொல்லுவதில்லை!

சுந்தரகுமார் கோவிந்தசாமி
முக்கனியின் சுவையே
முழுமதியின் ஒளியே
அந்தியில் பூக்கும் அல்லியே
அஸ்ஸாம் தேயிலையின் நறுமணமே!

கண்ணெதிரே தோன்றி
கணநேரத்தில் மறைந்தாயே கனவிலே கூட!
கனவிலேனும் என்னருகே இருந்திட என்ன தயக்கம்?

கணினி மொழி கற்ற தேனே
காதல் மொழி கற்க மறந்ததேனோ? (மறுப்பதேனோ?)

உன்
ஓரவிழிப் பார்வையிலே
ஓராயிரம் அர்த்தங்கள் !
புரியாத புதிர்களா?
விடுபடாத விடுகதைகளா?
புரியவில்லை என் சிற்றறிவுக்கு!

உடைந்த அப்பளமாய் உருக்குலைந்தது
என் நெஞ்சம் உன்னை காணாத வேளையில்!

இனியும் பொறுத்திடேன் இறைவா!

இறைவனிடம் கையேந்துங்கள்
அவன் இல்லையென்று சொல்லுவதில்லை...!

தூரத்தில் பாடல் ஒலித்திட,
ஒலித்த திசை நோக்கி ஓடினேன் எதையும் தாங்கும் இதயம் வேண்டி !

புலம்பெயர் வாழ்வு

கலாநிதி தனபாலன்
புலம்பெயர் தேசத்தில் புண்பட்டு வாழ்கின்ற !
மனப்புழுக்கறை மனிதர்கள் !
இவர்களில் இருரகம் !
உள்ளே வெளியே !
உள்ளொன்று வெளியொன்று !
இதற்கு உள்ளும் பலரகம் !
வெளியே… !
வெளியே வேடம் தரித்து !
வெற்றியின் மனிதராய் !
விடியலின் விரைவுத்தூண்களாய்!
வித்தகம் பேசுவோர் !
விடியலை விரும்பிடா !
விலாசம் விரும்பிகள் !
உள்ளே… !
உறவுகள் இன்றியே உளச்சலுறுபவர் !
தோல்வியைக்கண்டுமே துவண்டு போனவர் !
வாலிபம் தன்னையே வரையறை செய்து !
உடலை வருத்தி உழைப்பவர் !
சங்கமம் இன்றியே சஞ்சலப்படுபவர் !
நாளைய வாழ்வினை நம்பியே !
நிசத்தினை தொலைத்து நிழல்களாய் வாழ்பவர் !
நிமித்திகர் சொன்னதை நிசமென நம்புவோர் !
புத்திமானாயினும் புல்லரித்துப்போபவர் !
புரட்டினை நம்பியே-கற்பனைப்புரவியிலேறியே மனதினுள் !
புரவலனாகவே பாவனை கொள்ளுவார்-தம் !
புராதனம் பேசியே பொய்மையைப் புழுகுவார் !
காலம் போனபின் !
புரோகிதன் சொன்னது பொய்யெனக்கண்டுமே !
புண்ணியாகவாசனஞ்செய்து புதுப்பித்துத்தொடங்குவார் இவர் !
புண்பட்டு வாழ்கின்ற !
மனப்புழுக்கறை மனிதர்காள்! !

புத்தனின் புதுமொழி

கலாநிதி தனபாலன்
நேற்று !
சாந்தன் பிறந்து !
சாத்வீகம் பகின்றான்-அவன் !
போதனை வழியால் !
பௌத்தம் பிறந்தது !
இன்று !
பௌத்தத்தின் !
பாதுகாவலர் தாமெனச் !
சொல்லிய சிங்களம் !
கௌதமன் !
கண்ட கனவை !
கடந்து போகும் !
ஒவ்வொரு கணங்களிலும் !
கங்கணம் கட்டியே !
கலைத்த சிங்களம் !
குருதியும் அகந்தையும் !
கொடூரமும் கொலைவெறியும் !
கொண்டு நின்ற சிங்களம் !
சித்தார்த்தனின் !
சிந்தனைச் சிறகுகள் !
தாமெனச்சொன்னது !
சிரிக்க முடியவில்லை! !
சிங்களத்திற்கு !
புத்தனும் போதிமரமும் !
புத்தகமாயின !
புரிந்துகொள்ளமுடியவில்லை! !
நாளை !
மீண்டும் !
புத்தன் பிறந்தால் !
புழுவாய் துடித்து !
புழுதியில் புரண்டு !
புதைகுழி புகுவான் !
ஒருக்கால் !
புதைகுழி விட்டுப் !
புத்தன் எழுந்தால் !
போதனை செய்யான் !
புதுமொழி பகர்வான் !
புறப்படு போருக்கென்று! !