தமிழ் கவிதைகள்

தமிழ் கவிதைகள்

சொல்வது தவறென்றால் சொல்லுங்கள்

மன்னார் அமுதன்
வேற்றுமையை இனங்களிடம் விதைக்கவுமில்லை - எவர்!
வேதனைக்கும் என் கவிதை மூலமுமில்லை!
காற்றுப் புக மூக்கினிற்குக் கருணை காட்டுங்கள் - என்று!
கையைக்கட்டி வாழுமினம் நாங்களுமில்லை!
சமர்ப்பணங்கள் எமக்களித்த பண்டிதர் பலர்!
சன்மானம் கிடைத்தவுடன் ஓடி விட்டனர்!
அமர்க்களமாய் வாழ்ந்த வாழ்வை புறக்கணித்தவர்!
சமர்க்களத்தில் மாண்ட நாளை மறந்துவிடவோ!
பூக்கொடுத்துக் கைகுலுக்க எமக்கும் சம்மதம்!
புறமுதுகில் குத்திவிட்டால் யார்க்குப் பாதகம்!
ஆண்டுகளாய் ஆண்ட இனம் அழிந்து போகையில்!
ஆடு கண்டு கவலைப்படும் நரியை நம்பவோ!
சொத்து சுகம் தேடி இங்கு வந்த மக்களே!
பத்து ரூபாய் பெற்றுக்கொண்டு காட்டிக் கொடுத்தனர்!
வெற்றிடங்கள் விளைநிலங்கள் கூறு போட்டனர்!
வீண்நிலங்கள் என்று கூறி விற்றுத் தின்றனர்!
ஆலும் வேலும் நிறைந்த மண்ணில் போதி நட்டனர்!
போதி நன்றாய் தழைப்பதற்கெம் இரத்தம் விட்டனர்!
தழைத்த போதி வேரைத் தேடிக் கல்லை வைத்தனர்!
இளைத்த இன‌த்தின் மீது ஏறிக் குலவை இட்டனர்!
உலகிலொரு மூலையிலே எனக்கும் நிலமுண்டு!
உரிமை முழங்கும் கவிகளுக்கு என்றும் உயிருண்டு!
வேற்றுமையை இனங்களிடம் விதைக்கவுமில்லை - எவர்!
வேதனைக்கும் என் கவிதை மூலமுமில்லை

மேகப் பொம்மை

நா. சுமித்ரா தேவி
யாரும் விளையாட வராததால்
காற்று கலைத்துப்போட்டது
மேகப் பொம்மைகளை...

அகமாறாட்டம்

அமல் சி தேவ்
என் 'அகம்' 'அகங்காரமாய்'
என் உத்தரவுதானின்றியே
எச்சரிக்காது மாறிடுகின்றதே;
என் உள்ளுக்குள் உறைந்தே
என்னால் எனக்குத்தானே
எதிரியாய் ஆகிவிடுகின்றதே...

நிமிஷங்களிலே என்
நிர்மல இதயத்தையே
நிராகரித்துவிடுகின்றதே;
தேவதூதனாய் நான்
திரியும் க்ஷணங்களிலே எனைத்
துஷ்ட சாத்தான் ஆக்கிடுகின்றதே...

பூனையாகி என்
பயமெனும் எலிகளைப்
பிடித்துக் கொல்லுகின்றதே;
எலியாகவே பலமுறை என்
எதேச்சைப்பூனைக்கு அஞ்சி
எங்கோ மறைந்தும் ஒழிகின்றதே...

இராணுவ வீரராகி என்
இச்சாசக்திகளுக்கெதிராய்
இலட்சியப்போர் தொடுக்கின்றதே;
இறகிழந்த பறவைபோல்
இலட்சணக்களை இழந்து
இன்னல்களுக்கும் உள்ளாகின்றதே...

இறையரசுகளின் பெரும்
இனியவிழுமியங்களையெனில்
இனிதினிதாய் விதைத்திடுகின்றதே;
விதைத்தபின் காட்டு யானையாய்
விளைந்துவரும்பயிர்களையே
வதைத்தும் அழித்துவிடுகின்றதே....

தெருநாயாய் உருமாறி
தொல்லைகள் செய்துத்
துரத்தியெனை விரட்டுகின்றதே;
வளர்ப்புநாயாய் என்பின்னே
வாலை ஆட்டிக்கொண்டே இதய
வீட்டையும் காத்துநிற்கின்றதே...

பைத்தியக்குரங்காகி அதுயென்
பூர்ண உடல் உள்ளத்தைப்
போர்க்களமாக்கிடும்போதுமட்டும்
பொறுமையெலாம் இழந்துபட்டு
பாரம் தாங்கவியலாக்கழுதைபோல்
போராடிப்போராடியே பயணிக்கின்றேன்...

என்னதான் செய்தாலும்
என் 'அகம்' ஆனதனால் அதனை
எண்ணியே மன்னித்திடுகின்றேன்;
எனைமறந்துத் தவறேனும்
என்றுமே செய்ய்திடாமல்
எனைத்தானே காத்துக்கொள்கின்றேன்...

யுக-போதையோ...?

அமல் சி தேவ்
நாகங்களாகி
நப்பாசைகள்
நயனங்களிலே
நடனமாடுகின்றனவே...

மானுடங்களின்
மனக்குடங்களில்
பொறாமை-விஷங்கள்
பொங்கிவழிகின்றனவே...

பல்லிகளின்
பல்லிடுக்குகளில்
விட்டில்கள்
வீழ்ந்துமடிகின்றனவே...

அநீதி இருட்டுகள்
அமாவாசைகளாய்
ஆன்மப் பவுர்ணமிகளையே
அணைத்து விழுங்குகின்றனவே...

கருணைமலர்களின்
கருவறைகளில்
பகைமைப்பாறைகள்
பிறவியெடுக்கின்றனவே...

மணக்கோலங்களின்
மங்களகீதங்களில்
மரண ராகங்கள்
மறைந்தொலிக்கின்றனவே...!!!

எல்லாம் ஒரு ஆசைதான்

சிவபிரகாஷ்
இன்ப நிலா
பூமியின் மேல் டார்ச்சடிக்க
என் சொந்த நிலா
வீட்டிலே சோர் வடிக்க

அவள் அருகே நான் அமர்ந்து
பற் பல கதை பேச
என் நெசஞ்சிலே அவள் கண்கள்
காதல் கனைவீச

வீணை என வண்டுகள் சத்தமிட
அவள் நடுநெற்றியில்
நானும் மெல்ல முத்தமிட

வெட்க காற்றடித்து அவ
முந்தானை முனுமுனுக்க
சில்லென காற்று வந்து
கதவு சன்னல்ல பூட்டி வைக்க

சத்தமே இல்லாத சாமத்தில்
அவளோடு கலந்திருக்க
திடுக்கிட்டு எழுந்த போது
பக்கத்தில் யாரும் இல்ல

வெக்கத்தில் நான் சிரிக்க
தலையணையின் மேல் இருந்த
பணிமாறுதல் கடிதமும்
நமட்டு சிரிப்பு சிரித்தது.....

வித்தை தெரிந்த வியாபாரி!

இல்யாஸ் இப்றாலெவ்வை
வாயோடு முடிச்சுப்போட்டு !
வயிறு நிரப்பியும் நிரப்பாமலும் பாம்புகள் !
சுருண்டும் விரிந்தும் கிடக்கிறது!
வித்தைகள் தெரிந்தவர் பாம்புகளை !
திறுக்கிக் கட்டுகிறார் !
வயதான பாம்புகள் பற்கள் !
விழுந்திருக்கும் இல்லையெனில் புடிங்கி இருப்பார் !
பெரிய முட்டைகள்!
இட்டிருக்கிறது உடையாமல் கையால்கிறார்!
நம்பித்தான் வங்கிச்செல்கிறார்கள் !
மருமகனும் வங்கிச்செல்கிறார்!
அரசியல்வாதிகளின் வாக்குறிதிகள் போல !
வீடு செறுமுன்னே உடைந்து !
காற்றோடு கலந்து விட்டது !
எங்கு தேடுவது !
பலூன் வியாபாரியும் இல்லை !
அவர்களும் மறந்தும் விட்டார்கள் !
வேறொருவர் வருவார் !
வாக்குறுதிகளைத் தந்துவிட்டு !
பலூன்களை விற்றுச்செல்வார் !
மருமகனும் அவர்களும் தேடுகிறார்கள் !02.!
காற்றில் கலந்ததையும் தொலைந்தவர்களையும் !
தோல்கள் மட்டும் அவனிடம் !
வெறுமனே அவர்கள் அடுத்த!
முறை வரட்டும் பலூன் !
வியாபாரியும் தேர்தலும்

விதி

இரா சனத், கம்பளை
மரணத்துடன் போராடும்!
கணவனின் உயிரைக் காக்க!
மருத்துவச் செலவுக்காக!
மடிப்பிச்சை கேட்கும்!
மங்கையைக்கூட விலை!
மாதுவாக்கின்றது விதி

வறுமை

இரா சனத், கம்பளை
குங்குமம் வாங்குவதற்கு !
வழியில்லாததால் மனைவி!
திருநீறு அணிகின்றாள்!
ஐயோ! இறைவா !
கணவன் வாழும்போதே அவள்!
விதவையாய் காட்சியளிப்பது!
ஏன்? !
கடவுளே! அவளை!
விதவையாக்கிய வறுமைக்கு!
வாழ்க்கைச் சட்டத்தில்!
என்ன தண்டனை?!

நிலை மாற்றம்

நவின்
கருப்பும் வெளுப்பும் மட்டும்!
கடவுள் படைத்த நிறங்கள் என்றால்!
சாம்பல் நிறத்து பூனைக்குட்டிகள்!
எங்கள் வீட்டில் வளருவதேன்?!
உயர்வும் தாழ்வும் மட்டும்!
உண்மை நிலைகள் என்றால்!
உலகின் தராசுகள் எல்லாம்!
துக்கம் தொண்டையடைத்து!
சமமாய் தொங்காமல்!
'சவமாய்' அன்றோ தொங்கும்?!
நீரின் நிலையென்ன?!
திரமா? வளியா?!
திரவியமா?!
பிறப்பும் இறப்பும்!
இரு நிச்சய நிலைகளா?!
நான் வினவுமுன்!
இல்லை இல்லை!
இரண்டுக்கும் நடுவே!
'இருப்பு' என்ற!
நிச்சயமில்லா நிலையுண்டு!
என்றுநீங்கள் இயம்பக்கூடும்.!
நிச்சயம் இல்லாததை!
நிலை என்று !
எவ்வாறு உரைத்தீர்?!
பிறப்புக்கும் இறப்புக்கும் நடுவே!
உயிரின் நிலையை!
ஓரளவு ஊகிக்க !
உங்களால் முடியும்.!
இறப்புக்கும் பிறப்புக்கும் இடையே!
உயிரின் பயணத்தை!
உரைக்க இயலுமா?!
ஆக...!
நீர் ஒரு நிலை யில்லை!
உயிர் ஒரு நிலையிலில்லை!
உலகும் நிலையில்லை!!
அன்று கவிக்கோ சொன்னான்,!
சரி தவறுகளுகளையும்!
சமய பேதங்களையும்!
பிரிக்கும் வரையரைகள்!
ஓடும் நீரில் கிழித்த கோடுகள்!
ஒன்றும் நிலையில்லை;!
உழைத்துக் களைத்து!
புடைத்து காய்த்த கைகளில்!
பிறப்பு இரேகைகள்!
இன்னமும் மாறாமலா இருக்கும்?!
நிலை மாற்றம்!!
மாற்றமே நிலை

கனவு

சின்னு (சிவப்பிரகாசம்)
தேடல் துவங்கிய நாளில்!
தேவதை தோன்றினாள்!
இலக்குகள் அற்ற வாழ்வின்!
முகவுரை எழுதினாள் !
அணிகள் சேர்ந்த அங்கம்!
அகவுரை எழுதத் தோன்றும்!
இருமதி கொண்ட மதிக்கும்!
இனிமை கொடுத்திடும் !
அயலவள் எனச் சொன்னேன்!
அனுமதி கோரினாள்!
தந்தேன் எனச் சொன்னேன்!
ஒருமையில் பேசினாள்!
தனியறை எங்கு என்றேன்!
தகவலோ எனக் கேட்டாள்!
தனிமையில் என்று சொன்னேன்!
தறுதலை என்றனள் !
விண்ணில் என்றே சொன்னேன்!
மீன்களா என்றாள்!
உன் கண்கள் எனச் சொன்னேன்!
முத்தங்கள் தந்தாள்!
விதிமுறை என்ன என்றேன்!
விதிகள் இல்லை என்றாள்!
அங்கம் வயல்வெளி என்றதும்!
வரைமுறை என்றனள் !
தேர்தான் என்று சொன்னேன்!
ஊர்வலம் எனச் சொன்னாள்!
மொழிபவள் என்றதும்!
இமைகள் மூடினாள்!
பொதிகை எனச் சொல்ல!
தென்றல் என்றனள்!
உன் குழல் தான் எனக் கேட்டு!
இசைபோல் பேசினாள்!
கனிகள் எனச் சொன்னேன்!
தோப்பில் என்றனள்!
அழகினில் எனக் கேட்டு!
அடித்தே ஓடினள்