தமிழ் கவிதைகள்

தமிழ் கவிதைகள்

காதல் கணக்கு!

இரா சனத்
அங்கும் இங்கும் கடன் பட்டு!
அன்பு எனும் மூலதனமிட்டு!
ஆரம்பித்தேன் அவள் மனதில்!
ஓர் புதிய காதல் கணக்கு!
நித்தம் நித்தம் சேமித்தேன்!
நிலையான வைப்பு செய்ய!
நிலைமாறி போனது வங்கி!
நிம்மதியற்று போனது வாழ்க்கை!
முதலீடு செய்ய செய்ய இஷ்டம்!
அதை மீளப்பெறுகையில் கஷ்டம்!
காதல் கணக்கே ஓர் நஷ்டம்!
வேணடாம் இனி இக் காதல் திட்டம்

மனைவி!

இரா சனத்
அன்னைக்கு இணையாக!
அறிவுக்கு ஒளியாக!
அன்பு செலுத்த வரும்!
அழகு தேவதை அவள்!
உறவுகளை விடுத்து!
உடமைகளை வெறுத்து!
உனக்காகவே வாழும்!
உண்மை ஜீவன் அவள்!
உன் தேவைக்காக!
உறக்கத்தையே இழந்து!
உன் தாகத்தை தீர்க்கும்!
உன்னதமான உறவு அவள்!
தோல்வியில் ஏணியாய்!
தத்தளிப்பில் தோணியாய்!
நின்று தோல்கொடுக்கும்!
வாழ்க்கைத் தோழி அவள்!
தனிமையில் வாழ்ந்த நீ!
தாரகையின் வருகையால்!
தன்னிறைவு அடைந்தாய்....!

அக்காவுக்கு ஏழைத் தாய்வீட்டு பொங்கல் வரிசை...

ரஜினிகாந்தன்
ஒருகட்டு கருப்பங்கழி
காய்வெட்டா வாங்கிவந்த
பூவன்பழம் நாலுசீப்பு
கூடவே
ரெண்டண்ணம்
இஞ்சிக்கொத்து மஞ்சக்கொத்து
கடன்சொல்லி வாங்கிவந்த
பூணம் பொடவை ஒண்ணும்
பூப்போட்ட கைலி ஒண்ணும்
வரிசைப்பணம் அம்பதும்
வடக உருண்டை பொட்டலமும்
என
அம்மா அனுப்பிவைப்பாள்
அக்காவுக்கு
பொங்கல் சீர்

உந்திப் பெடல்மிதித்து
சந்தோஷமாய்
சைக்கிளேறிப்போகும்
என்னை
தெருமுனையில் திரும்பும்வரை
கையசைத்து
பின்மறைவாள்

ஆறுமைலுக்கு
அப்பாலிருக்கும்
அக்காவீடு போவதற்குள்
தெப்பலாய் நனைந்திருப்பேன்
தேகமெல்லாம்
வியர்த்திருப்பேன்

தெருமுக்கு கடைநிறுத்தி
தின்பண்டம் கொஞ்சம்
மயிலாத்தாவிடம்
பேரம்பேசி
மல்லிப்பூ ரெண்டுமுழம்
என
என்பங்குக்கு கொஞ்சம்
சீர்வரிசைப்பைக்குள்ளே
சேர்த்தே
எடுத்துப்போவேன்

'' வாடா'' தம்பியென
வாஞ்சையோடு அழைக்கும்
அக்காவின் வீட்டுக்குள்
வெரால்மீனு கொழம்பும்
மசால்வடையும்
மணக்கும்

எப்படியும் வருவான்
தம்பியென
கெவுளிச்சத்தத்தை வைத்தே
கணித்துசெய்திருப்பாள்
அக்கா

பனைவிசிறி தந்துவிட்டு
மோரெடுத்துவர
உள்ளறைநோக்கி ஓடும்
அக்காவுக்கு
பிறந்தவீட்டு சீரைக் கண்டு
பெருமை
பிடிபடாது.

பாக்கு இடிக்கும்
மாமியாக்காரி
பார்க்கட்டும் என்பதற்காகவே
தெருத்திண்ணையிலேயே
பரத்திவைப்பாள்
பிறந்த வீட்டு
சீதனத்தை.

"இந்த
இத்துப்போன வாழைக்காயத்
தூக்கிட்டுத்தான்
இம்புட்டுத்தூரம்
வந்தானாக்கும்"
என்னும்
நக்கலுக்கு வெகுண்டு
நாசிவிடைக்க
கிளம்புகையில்
பதறிஓடிவந்து
பாதையை மறிப்பாள்
அக்கா.

வரிசைப்பணத்தைக்
கையில்திணித்துவிட்டு
"வர்றேன்க்கா" என்ற
ஒற்றைச்சொல்லுக்கு
ஓலமிட்டு
அழுவாள்

அழுகை அடக்கி
சிரிக்கமுயன்று
கண்ணீர்மறைத்து
கவலை விழுங்கும் அக்காவை
இன்றுநேற்றா
பார்க்கிறேன்

வரிசை குறித்த
வாக்குவாதங்கள்
வருடந்தோறும்
அரங்கேறியபடிதான் இருக்கும்
அக்காவின்
புகுந்தவீட்டில்

சைக்கிள்தள்ளி
விருட்டென ஏறிமிதிக்கையில்
"வெறும்பயக் குடும்பத்துக்கு
வீறாப்புக்கு கொறச்சலில்லே"
என்னும்
குத்தல் வாசகம் கேட்டு
உச்சிவெயில்கணக்காய்
உள்ளம்
கொதிக்கும்

வெரால்மீனுகொழம்பும்
மசால்வடைவாசமும்
தெருமுனைவரை
என்னை
துரத்திவந்து
பின்மறையும்

உச்சிவெயிலில்
ஆவேசங்கொப்பளிக்க
பசித்தவயிறோடு
திரும்பும் நான்
எப்படிக் கேட்கமுடியும்
அக்காவிடம்
அம்மா கேட்டனுப்பிய
சாயம்போன இரவிக்கை
இரண்டும்
கட்டிப் பழசான
சேலை ஒன்றும் ?

எழுதாத ஒரு கவிதை

தமிழ் அழகினி
ஆசைகள் எழுகின்ற போதெல்லாம்
பார்க்கிறேன் - அதில்
உன்னை முழுவதும் இரசிக்கிறேன்.......
நேரில் வரும்போதெல்லாம்
சிலிர்க்கிறேன் - அந்த
மயக்கத்தில் மாயமாக மறைகிறேன்........
உடன் இருக்கும் போதெல்லாம்
கரைகிறேன் - அதில்
உன் மேனிதொட்டு உரைகிறேன்........
உறக்கத்தில் இருந்த போதெல்லாம்
காண்கிறேன் - அவை
கலையாமல் இருக்க துடிக்கிறேன்......
நினைத்திடும் போதெல்லாம்
மகிழ்கிறேன் - அந்த
சுகத்தை நினைத்து வாழ்கிறேன்......
ஆனால்,
எத்தனை எழுதினாலும்
எப்பொழுது எழுதினாலும்
முடியாத கவிதையாய் இருக்கிறாய்
என்னுள்
எழுத முடியாத கவிதையாய் இருக்கிறாய்.......

சக்கை நான்- சாறு நீ

இரா . அரி
என்னை உதைக்காதே
என்று கத்தினேன்
என் மீது ஏறி
இலக்கை அடைந்தவுடன்
கீழ்நோக்கினாய் ...
ஏதோ ஒரு ஏளனப் பார்வையுடன்...

சக்கை நான்
சாறு நீ
வழி உனக்கு
வலி எனக்கு
விலகிப் போனாய்
அது உன் விருப்பமன்றேன்...

நான் பயன்பட்டேன்
நீ பயணப்பட்டாய்...

வளர்ந்து நின்று
வாழ்ந்திருப்பாய்
என்று நினைத்திருந்தேன்
ஆனால்
எரியூட்ட வா என்று
உன் சொந்தங்கள் அழைக்கிறது
ஏணியாய் இருந்த என்னை...
ஆனால்
ஏனோ-என் மனம் வலிக்கிறது.

சிவப்பு கம்பளம்

இரா . அரி
உன் பாதையில்
நீ செல் ....

உன்னை தேடிவரும்
மானிடருக்கு
ஆலோசனை சொல் ...

உன்னை மதிக்கும்
சிலருக்கு சிவப்பு
கம்பளம் விரி....

ஆனால்

உன்னைப் போலவே
மாறவேண்டும் என்று
ஒருநாளும் நினைத்திடாதே ......

நீ- நீயாக இருக்க
நினைக்கும்போது
அடுத்தவர் ஏன் ?
உன்னைப்போல மாறவேண்டும்
என்று நினைக்கிறாய் ....

உன்னை மாற்றிகொள்
நீ நிலவாய்
காட்சி தருவாய்
பிறரை மாற்ற நினைத்தால்
உன் மார்பிலே
நீயே குத்திக்கொள்ளும்
கத்தியாகிறாய் .

வண்ண மயில்

இரா . அரி
மழைவிட்ட
பொழுதில்
தோகை விரிக்கும்
வண்ண மயில்போல ...
விண்ணில்
காற்றோடு
பறக்கும்
வண்ண
துப்பட்டா
வானவில்லாய்
தோன்றி மறையுதே.

விழிநோக்கும் தூரத்தில்

இரா. அரி
விழிநோக்கும் தூரத்தில்
நிலவொளியில்
நீ சிரித்தாய்
விண்மீனைப் போலத்தானே
உன் அருகில்
நீ அழைத்தாய்....

அலையாத்திக் காடுபோல
உன் கூந்தல்
அசைந்தாடி அழைக்குதடி

அலைமோதும் கரையைப்போல
உன் பார்வை -எனைத்தேடி
அழையுதடி

நீயென்ன அயல்தேச
ஏஞ்சலா இல்லை எனை
ஆட்டுவிக்கும் ஊஞ்சலா..

உனைப்பார்க்க
நானும் வந்தேன்
தெப்பத்தேரில் தேவதையாய்
தெய்வம்தந்த காதலியாய்...

விழிநோக்கும் தூரத்தில்
எனைச் சுமந்து செல்கின்றாய்
தெப்பத்தேரின் பேரல்போல
எனைச்சுமக்க வந்தவனே
எனைச்சுமந்து செல்கின்றாய்..

உன் இதயம் நனைந்த
தெப்பமாய்
நம் காதல் நனைந்து
செல்லுதே
அந்தக் காட்சியைக்
கண்டு கடவுழும்
கொஞ்சம் பூமழை
பொழியுதே

தெப்பத்தேரின் தேவதையே
என் தேகமுழுக்க வந்துவிடு
என் வாழ்கை முழுதும்
வாழ்ந்துவிடு வாழ்ந்துவிடு வாழ்ந்தூவிடு

அவளே.. அவளே!

சத்தி சக்திதாசன்
நெஞ்சமெனும் வானத்தில்!
எண்ணமெனும் தூரிகையால்!
வர்ணம் தீட்டிய வானவில்லாய்!
விளைந்து நின்ற பொன்மயிலே!
உள்ளமென்னும் தடாகத்தில்!
வெள்ளமான அன்பினிலே!
மலர்ந்து நின்ற தாமரையாய்!
மிதந்த வண்ணப் பூங்கொடியே!
பசுமையான இதயத்தினுள்ளே!
பயிராய் வளர்ந்த காதலுக்கு!
மழையாய் உந்தன் புன்னகையால்!
உயிரைத் தந்த மான்விழியே!
விரும்பாக் குணங்கள் மலிந்த!
இதயம் இரும்பாய் ஆனவரிடையே!
கரும்பாய் இனிக்கும் பூங்கொடியே!
காதலுக்கு அருமருந்தாய்ச் சுரந்தவளே

திருட்டு

நிலா
இரவில் ஒளி திருடியதால்
பகலில் ஒளிந்து கொள்கிறாள்
நிலா.