தமிழ் கவிதைகள்

தமிழ் கவிதைகள்

குளிர்

சந்திரவதனா
அது என்ன செய்து விடப் போகிறது..?!
சுடுவதாக ஒரு போதும்!
அது பொய் பேசியதில்லையே!!
கதகதப்பாய்!
தழுவுவதாகச் சொல்லி!
யாரையும் ஏமாற்றியதுமில்லையே!!
குளிர்......!!
அது என்ன செய்து விடப் போகிறது..?

விலகிப் போனவன்

எம்.ரிஷான் ஷெரீப்
பூக்களை ஏந்திக் கொண்டவன்!
வாழ்வின் இனிய நாதத்தைக் கற்றுத்தந்தவன்!
தனித்த பசிக்குச் சுய சமையலையும்!
விரக்தி நிரம்பிய ஏகாந்தப் பொழுதுகளில்!
மனதோடு இசைக்கப் பாடல்களையும்!
அருகிலிருந்து சொல்லித் தந்தவன் !
சொல்லியோ சொல்லாமலோ!
அன்பின் பிடியிலிருந்து!
யாரோவாகி அவன் நகர்ந்தவேளை!
தெரியாமலே போயிற்று !
இறுதியில் தெரிந்தது!
ஆழ்கிணறுகளின் பழுப்பு தோய்ந்த!
சிதிலங்களுக்கிடையில் துளிர்க்கும்!
பசுந்தளிர், சிறு மலர்களைப் போன்று!
பார்த்துப் பார்த்து மகிழும்படியான!
வாழ்வினை அவன் விட்டுச் செல்லாதது !
சிலவேளை வெயிலும்!
சிலவேளை மழை இருட்டுமாக!
இப்பொழுதெல்லாம் காலம்!
வாழ்வியலைக் கற்றுத்தருகிறது!
சிலவேளை பனியைத் தூவியும்!
சிலவேளை!
பழைய நினைவுகளைச் சுட்டி இம்சித்தும்

தோற்றுவிட்டேன்.. தோல்வியிடம்

மன்மதன்
தோற்றுவிட்டதை !
ஒப்புக்கொள்ளத்தானே !
வேண்டும்.. !
தோல்வியிடம் !
சொன்னேன்.. !
நான் !
தோற்றுவிட்டேன். !
தோல்வியிடம் !
தோற்ற !
நான் !
வெற்றியை !
வெல்லாதிருக்க !
தடுக்க நினைக்கும் !
அனைத்தையும்.. !
தோற்கடிக்க வேண்டும்... !
நான் !
தோற்று போகும் !
காலத்தில்.. !
என் வெற்றியை !
சொல்ல !
விட்டு செல்வேன்.. !
சில குறிப்புகளோடு.. !
-மன்மதன் !
துபாய்

கண்களை மூடும் காட்சிகள்

தீபிகா
தங்கள்!
பிள்ளைகள் கொல்லப்படுகிற காட்சியை!
பார்க்கிற தாய்மார்களின் கண்கள்!
பெற்ற வயிறுகளை!
கைகளால் அடித்தபடி வழிகின்றன.!
சிதைக்கப்பட்டிருக்கிற குழந்தைகளின்!
காயங்களிலிருந்து,!
இரத்தம் சிந்தச் சிந்த விரியும்!
அவர்களின் கடைசி நேர ஓவியங்கள்!
தாய்மார்களின் துக்கம் நிறைந்த!
மூச்சுக் காற்றை அடைக்கின்றன.!
பிள்ளைகளின் நிர்வாண மரணங்களை!
தாய்மார்கள் பார்க்கவேண்டிய!
கனத்த துயரத்தின் விதியை!
காலமெம் தேசமெங்கும் எழுதியிருக்கிறது.!
தாய்மாரின்!
வறண்டு போன தொண்டைகளிலிருந்து!
உருகிவிழும் வார்த்தைகளும்!
கண்கள் கட்டப்பட்டிருக்கும்!
நீதி தேவதையின் காதுகளுக்கு எட்டாமல்!
நலிந்து போய் சாகின்றன. !
கடவுள்கள் புன்னகைத்துக்கொண்டிருக்கிற!
கோயில்களின் வாசல்களில்!
தாய்மார்கள் கண்ணீரோடு இருக்கிறார்கள்.!
எல்லா பிரார்த்தனைகளும்!
கைவிடப்பட்டு விட்ட மனிதர்களாய்.!
இனிமேல்!
தொட்டும் பார்க்க முடியாதபடி!
குப்புறக் கிடக்கிற பிள்ளைகளின் சடலங்கள்!
கைகள் கட்டப்பட்டபடி கிடந்து!
தாய்மார்களின் கைகளை மாரடிக்கச் செய்கின்றன.!
எந்தப் பிள்ளைகளைப் பற்றியும்!
எந்தத் தாய்மார்கள் பற்றியும்!
கவலை இல்லாத வியாபாரிகள்!
தங்கள் கள்ளச் சந்தைகளில்!
பிள்ளைகளின்!
நிர்வாண உடல்களை காட்டிக் காட்டி!
வியாபாரம் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.!
பிள்ளைகள் சுடப்படுவதற்கு முன்பு!
இவர்கள் திருகிக் கொன்ற!
நீதி தேவதையை கூட்டி வருவதாக!
பொய் சொல்லிச் சொல்லி!
வியாபாரிகள் சனங்களை!
இப்போதும் ஏமாற்றுகிறார்கள்.!
திரும்பிவர முடியாத பிள்ளைகளின்!
காயப்பட்ட தேகங்களை!
திரும்ப திரும்ப குவித்துக் காட்டி!
பதறிக் கொண்டிருக்கிற தாய்மார்களின்!
வலி நிறைந்த கண்களையும்!
காட்சிகள்!
விரைவில் மூடிவிடப் பார்க்கின்றன

எங்க ஏரிய உள்ள வராதே

நீச்சல்காரன்
ஈக்களின் நந்தவனத்தில் ஒரு!
வியாபாரமற்றக் கடை!
எல்லாரும் வாடிக்கையாளர்களே!
சில வேடிக்கையாளர்கள்!
போட்ட கல்லில் கடைஅடைக்கப்பட்டதால்!
இப்போ போக்குவரத்து தடைப்பட்டு!
கழிவுநீர் வீட்டுக்குள் நுழை போடும்!
இந்த சாக்கடை சீராகும் வரை !
கொஞ்சம் அனுசரணையோடு!
பயன்படுத்தினால் ஊருக்குள்!
ரயில்நிலையம் வந்தாலும் வரலாம்!
ஆனால் இந்த கற்சாலை உண்மையில்!
ரயில் பாதைக்குயிடப்பட்டதில்லையாம்!
நம் வாகனத்திற்கான தார்சாலை!
என்கிறார்கள் ஓட்டுக்கு பணம்கொடுத்தவர்கள் !
சாலைக்குயிரு புறமும் சிரித்தமுகத்துடன்!
வளமையான மரங்கள் காட்சிக்கு.!
கோடைகாலத்தில் கொஞ்சம் பெயிண்டும்!
மழைகாலத்தில் கொஞ்சம் தண்ணியும்!
காட்டுவர் எப்போதாவது கட்சிக்கொடியை!
இறக்கிவிட்டு வெட்டப்பட்டபசும் மரங்களுக்கு!
துணையாக இந்த மரத்தையும் மாற்றுவர் !
இலவச நீச்சல் தொட்டிகள் உண்டு!
அதில் குளிக்க அதிக நீருமுண்டு!
நல்ல மழை நேரத்தில் செழிப்பான!
குதுகலமே எங்களுக்கு மிச்சம்!
இரவுகளில் மட்டும் பரணிகளில்!
ஒட்டிக்கொள்வோம் காரணம் வீடுகளை!
பள்ளத்தில் கட்டிக்கொண்டதால் !

ஆ... ஆ.. அம்மா

இளந்திரையன்
கதவைத் திறக்கையில்!
கால் தடுமாறுகிறது!
காத்திருப்புக்கு!
யாருமில்லாமல்!
மூடிக் கொள்கிறது!
குளிரேறிய உணவும்!
குண்டுச் சட்டியில்!
மிட்டாயும்!
குதித்துக்!
கை தட்டும்!
பொம்மையும்!
எப்போதும் போல்!
இப்போதும்!
எனக்கு வேண்டுவது!
குளிர்ந்த கரத்துக்கு!
சூடும்!
மூடிய மனதுக்கு!
மருந்துமாய்!
ஒரு முத்தம்!
- இளந்திரையன்

கடைசி கவிதை

ஜதி
நேரம்: மங்கலாகிக் கொண்டிருக்கிறது!
நாள்: நாளைய இதழ்களில், பூக்களின் கசிவுடன் பிரசுரமாகும்!
எந்த நாளைகளும் உறுதியல்ல...!
இதில் நாளை மட்டும் என்ன?!
ஆனால் உறுதியாய் இன்றைக்கு இதுதான் கடைசி கவிதை!
'ஆ' - இரண்டு மாத்திரைகளில் வாயை திறந்து!
'நா' - இரண்டு மாத்திரையில் மொத்தத்தையும் குவித்து!
'நீர்' - இரண்டரை மாத்திரையை குடித்துவிட்டு!
'கனவு' - மூன்று மாத்திரைக்குக் காத்திருக்கிறேன்!
மொத்தம் எத்தனை மாத்திரைகள்? தெரியவில்லை.!
மொத்தத்தில் நடுநிசித் தென்றலே...!
இன்றைக்குப் பின்னிரவில்!
வழக்கமாய் உன்னை வரவேற்கும் விழிகளிரண்டும்!
அநேகமாய் மூடியிருக்கக்கூடும்!
'பழக்கப்பட்ட விழிகள்தானே' - என்றெண்ணி!
சீண்டியெழுப்பப் பார்த்து ஏமாந்துவிடாதே!
நான் ஏமாற்றப் படுவதற்காகவே!
பிறந்திருந்தவன்...!
உன்னை ஏமாற்ற நான் விரும்பவில்லை!
இதன்பின்னும் நீ ஏமாந்து திரும்பிச் சென்றால்...!
நான் முதலும் கடைசியுமாய் ஏமாற்றியது உன்னைத்தான்.!
-ஜதி!
24-11-2005

பதற்றம்.. அலைவு

ந.மயூரரூபன்
01.!
பதற்றம்!
----------------!
காற்றுள் குழையும் இருள்!
ஈரமாய்த் தன்னுயிர் விரித்து!
என் கனவுவெளி மூடிப்பின்னுகிறது!
பகல்களற்ற பொழுதுக்குள்!
விழுந்து கொண்டிருக்கும்!
நினைவுகளின் சொட்டுகள்!
மெதுவாய் என்னுயிர் கரைக்க!
அழுதலையும் இராக்குருவியின்!
பதற்றம் தொற்றித் தொடருகிறதெங்கும்.!
02.!
அலைவு!
----------------!
என்னிலத்து வெளியில் நடக்கிறேன்!
புன்னகையில் தொற்றியிருக்கும்!
பரிச்சயங்களின் முகம்!
ஆழப்புதைந்திருக்க!
சாவீடு முடிந்த மௌனப்படபடப்பு!
எங்கும் நெளிந்தலைந்து விரிகிறது...!
அந்நியனாய்த் தெரியும் என்முகம்!
வீதி முனைகளிலெல்லாம் ஒளிந்துகொள்கிறது...!
முகமற்று எனது வெளியெங்கும்!
நடந்தலைகிறேன்

இலங்கை மண்ணிற்கொரு கடிதம்

மன்னார் அமுதன்
என் இனிய இலங்கை மண்ணிற்கு!
கவிஞன் எழுதும் மடல்!
காதல் மடல்!
கண்ணீரும் சோகமும்!
நிறைந்த கடல்!
கொங்கமலை கீழ்ப்பாயும் அருவி யூற்று!
கொடுங்கோலன், நல்லரசன் ஆய்ந்தா நனைக்கும்!
கார்முகிலும் வளியோடு கூடிமழை!
களையெதுவோ? பயிரெதுவோ? பார்த்தா பெய்யும்!
நீதியோடு நல்லாட்சி நீயே செய்ய - எம்!
நிறைபாரம் என்காமல் தாங்கிக் கொள்ள - சரி!
நிகருரிமை தருவதற்குத் தயங்கும் சூழ்ச்சி !
தலைமைக்கு நிச்சயமாய்த் தருமே வீழ்ச்சி!
பெற்றெடுத்தாய் சில மக்கள் கோடி!
பேணி வழர்த்தாய் தினம் ஆடிப் பாடி!
காணி நிலச் சண்டைலுன் செல்லப்பிள்ளைகள்!
வாட்டி வதைக்க நாமா கிள்ளுக்கீரைகள்!
உணர்வுகளை, உறவுகளைப் புலத்தில் நீக்கி!
ஓடித்தான் போய்விட்டோம் சுயத்தை நோக்கி!
கந்தானைச் சந்தி வரை தமிழ் இரத்தம் ஓடுகையில் - உன்!
முந்தானை மடிப்புகளால் நீயதனைத் துடைத்தாயோ?!
பெருந்தன்மை கொண்டதம்மா தமிழன் நெஞ்சம்!
தேடிச்சென்று தீர்த்ததில்லை என்றும் வஞ்சம்!
உரிமைகளைக் கேட்கின்றோம் தரத்தான் பஞ்சம்!
உடைவாளைச் சாணையிட்டால் எவர்க்குமில்லை மஞ்சம்

அமைதியின் அரசிக்காக

வே.மணிகண்டன்
அடிக்கடி!
செல்லமாய்!
நீ என்!
தலையில் கொட்டுவதை!
நினைவு படுத்தியது…….!
சற்று முன்!
பெய்த!
ஆலங்கட்டி மழை.!
நாளுக்கு நாள்!
உன்னுடைய!
சகதோழிகளுக்கெல்லாம்!
வயது கூடிக்கொண்டே போகிறது!
ஆனால்!
உனக்கு மட்டும்தான்!
அழகு கூடிக்கொண்டேபோகிறது.!
உனக்கு பின்னால் ஒளிவட்டம்!
எதுவும் தோன்றவில்லை!
கையில் ஆயுதங்களும்!
எதுவும் இல்லை!
ஆபரணங்களின் ஆதிக்கமும்!
உன் திருமேனியில் இல்லை!
எனினும்!
நீ!
என் காதலின் கடவுள்!
நிறைய பேசுவேன்……….!
உன்!
அருகில் மட்டும் !
ஊமையாகிப்போகும்!
நான்.!
மறுபடியும்!
எங்களுர்!
விழாக்கால !
இரவுகளை நினைவுபடுத்துகிறது!
உன் புன்னகை.!
என்!
அருகிலேயே!
நீ இருக்கிறாய்………..!
ஏழு கடலையும்!
ஏழு மலையையும்!
தாண்டி!
சொர்க்கம் இருப்பதாய்!
தவறாய் கதை சொன்ன !
தமிழ் ஐயாவை!
என்ன செய்வது.!
அந்த!
பார்வையற்ற!
தொழுநோயாளியின்!
கரம் பிடித்து!
சாலையைக் கடக்க !
நீ உதவியபொழுதுதான் !
என் சந்தேகம்!
உண்மையானது………!
நான் காதலிப்பது தேவதையைத்தான்.!
வசிகரிக்கும் வார்த்தைகள் !
கவர்திழுக்கும் கற்பனைகள்!
பாரட்டி உயர்த்தும் பொய்கள்!
இவை எதுவும்!
என் கவிதைகளில் இல்லை!
உன்மேல் கொண்ட!
உண்மை காதலைத்தவிர…………!
என்!
மரணத்திற்கு பிறகும்!
உன்னையே!
சுற்றிக்கொண்டிருக்கும்!
என் ஆன்மா!
என்னைப்போலவே……..!
!
-மாமதயானை!
வே.மணிகண்டன்;!
முனைவர்பட்டஆய்வாளர்!
சுப்பிரமணியபாரதியார் தமிழியற்புலம்!
புதுவைப்பல்கலைகழகம்!
அலைப்பேசி:9786853956