வினோத்குமார் கோபால் - தமிழ் கவிதைகள்

உயிரிசை

ஒரு வாய் கொண்டு!
ஈருயிர் பகிர்ந்து உண்ணும்!
ஈரைந்து மாத உறவுக்கு!
ஈடு இணை இவ்வுலகில்!
எவறேனும் க...

இருவகை குழந்தையாம்!
மலர்ந்த வாடை!
சிறிதும் இழக்காது!
பிறவி கண்டிருக்கும்!
சிறு துளிரையும்!
உயிர...

விதையாய் விழுந்து எனை!
உன்னில் புதையலாய் இட்டேன்!
விதையதனில் துளிர் தெரிக்க!
உதிரம் உருக்கி உரமாய...

மலையிரண்டில் மையத்தில்!
தலையெட்டிப் பார்த்திருக்கும்!
விடியற்பொழுது நாயகனின்!
சிரிப்பிற்கு ஒப்பும...

கருப்பு நிறத்தையும் தோற்கடிக்கும்!
நிறத்தை உமிழ்ந்திருக்கும் இடமதில்!
முருக்கித் திரித்த வெண்நாவுட...

சிறகுகள் சுழலும்!
செயற்கைக் காற்று!
பஞ்சு பொதித்த!
தலையனை, மெத்தை!
எதுவுமிங்கு எனக்காக!
தரையமர...

பெற்றவள் மடி தன்னில்!
எந்தன் தலை சாய்க்க!
செழித்த கருங்குழல் காட்டினுள்!
விரல்கள் உலாவி வருடலால்!...

இருளறையில் கருவாகி!
உருளையில் பிணமாகி!
இருவரிக் கவிதையானாய்!
மணற் கூட்டிலுயிர்!
பொதிந்த மனிதா!!

ஈன்றெடுத்து எனை வளர்த்து!
கண்டடைந்த சுகம் யாவும்!
என்னைப் பொருத்த மட்டில்!
ஏதுமில்லை என அறிவேன்!...

சிவந்த பாதங்களின் சுவறேறி!
படர்ந்து சுற்றிய சலங்கையின்!
ஒலி யுதிர்க்கும் முத்துக்கள்!
ஒவ்வொன்றாய்...