தமிழ் சொட்டும் கவிதைகள்!

உலகெங்கிலும் உள்ள தமிழ்ப் பிரியர்களின் இலக்கிய சுவைக் கூட்ட,

தமிழரின் குரல் வளையாக கவிதை.காம் 10 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக சேவை செய்து வருகிறது!

உலகெங்கும் தமிழ் குரல் ஒலிக்கட்டும்!

இன்றையக் கவிதை

தவளை ஆண்டு 2008

ஜான் பீ. பெனடிக்ட்

தந்தை கையைப் பிடித்துக் கொண்டு!
தடுக்கிவிடும் நெல் வரப்பு மீது!
தத்தித் தத்தி நான் நடந்த போது!
தாவித் தாவிக் குதித்த தவளை!
பாசி படர்ந்த குட்டைக்குள்ளே!
பச்சை நிறத்தில் நீந்தும் தவளை!
பாவி மனுஷன் சூப்பு வைக்க!
பரிதாபமாய் பலியாகும் தவளை!
தூண்டிலில் உணவாய் உயிர்விடும் தவளை!
பாம்பின் பசிக்கு புசியாகும் தவளை!
மனம் கல்லாய்ப் போன மனிதருக்கும்!
மருந்தாய் இருந்திட மரித்திடும் தவளை!
அந்தி மழை பொழியும் போதும்!
அடை மழை வழியும் போதும்!
அல்லும் பகலும் பேதமின்றி!
அயராமல் கத்தி மகிழும் தவளை!
அழிந்து வருதாம் அந்தத் தவளையினம்!
அக்கறை கொண்ட ஐநா சபை!
ஆண்டு 2008-ஐ தவளை ஆண்டாய்!
அறிவிப்புச் செய்திட்ட ஆறுதலோடு!
ஆரம்பமாகிற்று அடுத்ததோர் ஆண்டு!
அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள்!
ஜான் பீ. பெனடிக்ட்!
வாசிங்டன்

சமீபத்திய கவிதை

மனப்பறவை

புதியமாதவி

நித்தம் நித்தம்
அம்புகள் பாய்ந்த வலியில்
துடிக்கிறது

ரத்தம் கசிய கசிய
சன்னல் கம்பிகளின்
இரும்பு பிடிகளுக்கு
நடுவில்
கதவுகள் திறக்க
காத்திருக்கிறது

போதும் போதும்
பறந்தது போதுமென்று
தடவிக்கொடுக்கிறது
காற்று.

சிறைகளை உடைத்து
வெளியில் வந்துவிடு
இரவோடு இரவாக
அழைக்கிறது
நிலவு.

ஆகாயமே சிறையாகிப் போனதால்
சிறகுகளை எரித்த
நெருப்பின் வெளிச்சத்தில்
கூண்டுக்குள் இடம்தேடும்
மனப்பறவை

குறிப்பில்லாக் கவிதை (random)

அலைகளின் காதல்

கற்பகம்

உறுமிக்கொண்டு...புரண்டுத் திரண்டு,
காதுகளைக் கிழிக்கும் கர்ஜனையுடன்
கரைதனைத் தேடி மீண்டும் மீண்டும்
வருகின்றன அலைகள்!
பக்குவமில்லாத பார்வையில் இது
சண்டை போலவும், ஒரு போர் போலவும்
தோன்றக் கூடும்!
இடி விழுவது போலந்த வெள்ளம் முழங்குவதெல்லாம்
தனக்குள் நிறைந்த காதல் தனையே!
களைப்புறாமல் போராடிப் போராடி அது உரைப்பதெல்லாம்
மணற் பரப்பின் மேல் அது கொண்ட அன்பினையே!
அதுபோலவே உன்னை நேசிக்கிறேன் உயிரே!
நான் என்ன சொன்னாலும், செய்தாலும்...
உன்னிடமே மீண்டும் வருவேன்,
அந்த அலைகளைப் போலவே