கருணாகரன் - தமிழ் கவிதைகள்

காணாமற்போனவனின் புன்னகை!

ஒரு பருவத்தின் நிழலில் கண்டேன்!
காணாமற்போனவனின் புன்னகையை!
கடந்துபோகமுடியாதபடி!
கொதித்துக்கொண்டிர...

ஒலிவற்றிக் காய்ந்த குருட்டு இரவில் !
பழித்தன எல்லா நட்சத்திரங்களும்!
சாட்சி சொல்வதற்கும் அஞ்சிய நி...

ஒரு நூலில் ஆடுகிறது!
நாடகம்!
கலக்கத்தின் முனை!
இன்னும் கூர்மையடைகிறது!
இரத்தத்தை ஊற்றிவிட்டு!
ப...

எனது பலியாட்டைக் கொண்டு வந்திருக்கிறேன்!
ஒரு பரிசு!
உயிரும் குருதியுமாகியது!
இதில்!
கவலைக்கோ வெட...

பிரதிபலிப்பான்களின் முகத்தில்!
இல்லையொரு புதுப்புன்னகை!
இல்லையொரு புது மொழி!
இல்லையொரு புதுக்குரல...

அதிகாலையில் எழுந்தபோது!
பனிப்புகாரைத் தவிர எதுவும் தெரியவில்லை!
எந்த மொழியிலும் ஒரு சொல்லும் மிஞ்ச...

காயங்களிலிருந்து !
வெளியேறிய பறவை!
தன்னுடன் எடுத்துச் செல்கிறது!
தன் அழகிய மலரை!
தன்னுடைய பெருந்...

இன்னும் கொஞ்ச நேரம் தாமதித்தால் !
இந்த அவசரத்துக்கு !
என்ன நடந்து விடப்போகிறது !
என்ன நடக்காமல் வ...

யாரும் யாருக்காகவும் இல்லை என்றபோது!
இந்தப்பூமியில் இல்லை!
பாதாளமும்!
கோபுரமும்!
நான் தேடினேன்!...

மணல்வெளிக் கோயிலில்!
பாடுகளைச் சொல்லி!
மன்றாடும் பெண்ணிடம் !
வழிபாட்டின் ரகசியம் என்னவென்று !
கட...