கருணாகரன் - தமிழ் கவிதைகள்

ஒரு மைதானக்காட்சி

ஆட்டம் முடிந்தபிறகு வெளித்திருக்கிறது மைதானம்!
வீரர்கள் போய்விட்டார்கள்!
ஆரவாரங்களும் போய்விட்டன!...

1.கடுங்கோடை !
தேனெடுக்கத் தவிக்கும் ஊரில்!
கோடை விளைந்த வயலிடைக்கண்டேன்!
பசியுமிழும் கண்களோடு!
இ...

கறுப்பு நாய்!
அதன் நிழலை விடக் கறுப்பாயிருக்கிறது!
அதன் குரைப் பொலியை விடவும்!
நிழலின் மௌனம்!
வல...

யாருந்திரும்பவில்லை!
நினைவுகளைப் புதைக்கமுடியாச் சகதியில்!
கிழிபட்டுக்கிடந்ததென் பறவை.!
பிரிவு சொ...

நான் நானாக இருப்பதிலும் !
நீ நீயாக இருப்பதிலும் !
ஏன் நம்மிடையே ஓயாத பிணக்கு? !
உன்னை என்னுள் திண...

தனித்த பயணத்தின் நெடுவழியில்!
என்னுடல் அறிந்தது!
ஒரு துளி ஈரத்திலிருக்கும்!
நதியின் பெருங்கருணையை...

ஒரு ஆட்டுக்குட்டி !
என்றும் நினைப்பதில்லை!
தன் கழுத்தில் விழக்காத்திருக்கும் கத்தியை!
என்றும் அது...