எஸ்.எம். ஜுனைத் ஹஸனீ - தமிழ் கவிதைகள்

மாமிச உருவங்கள்

புலர்ந்த பின் பொழுதுகளுக்குப்பாலான சன்னல் கீற்றுகள் வழியே!
ஒளிக் கற்றைகளை வலுத்துத் திணித்த படியாய்...

கழிந்த எல்லா நாட்களைப் போலவே!
குறுகி வளைந்து கரடுமுரடாய்ச் செல்கிறது!
என் வழிப் பாதைகள்!
மரங்கள்...

எப்பொழுதுமே உணர்வுகளற்ற உருவங்களின்!
மாயத் தோற்றங்களில் மறைந்து கொண்டே!
உரையாட வேண்டியதிருக்கிறது...

ஏறக்குறைய ஏற்றமானவர்களின் பாடும்!
இலவு காத்தி கிளிதான்!
நாளை அடுத்து வரும்!
அன்றைய அந்திப் பொழுது...

நெட்டி முறித்து எழுகையில் கூடவே எழுகின்றன!
மனித மாமிச வாசனைகள்!
என் எழுதலுக்காகவே ஏங்கிக் கிடந்தவன...

புத்தக இரவல் கோரல்களிலும்!
அசௌகரியச் சூழ்நிலைச் சீர்கேட்டின் நொந்தல்களிலும்!
முளையிட்டுத் தொடங்கும...