“ இலைகள் தூவி அழைத்த !
மரங்களுக்கு இணைங்கி !
தடங்கள் பதித்த வசந்த காலங்களையும், !
சிறு வயதில் !
நான் ரசித்த குயில் பாட்டுக்களையும், !
தென்னை மரப் பொந்துகளில் !
தலை நீட்டிடும் சிறு கிளிக்குஞ்சுகளையும், !
மழைத்துறல்களில் வரும் !
என் மண்ணின் மணத்தையும், !
மீண்டும் எப்போது நான் ரசிப்பேன்? !
இப்போதும் வசந்தகாலஙகள் வருகின்றன !
ஆயினும் மரங்கள் !
தான் இல்லை !
இன்றும் குயில்கள் பாடுகின்றன !
ஆம் குஞ்சுகளை இழந்த !
சோகத்தில் ஒப்பாரியாக !
இன்றும் பட்ட தென்னையில் !
பொந்துகள் உள்ளன கிளிகள் !
இல்லை !
ஆயினும் !
இன்றும் மணக்கின்றது !
மழைத்தூறல்களில் நம் தேசத்து மண் !
- உடன் - !
காய்ந்து போன குருதியின் வாடை! ” !
--மாலியன்

மாலியன்