மனுஷ்ய புத்திரன் - தமிழ் கவிதைகள்

சாம்பல் நிறத் துயில்

அதிகாலையில்
பணியிலிருந்து திரும்பும் நங்கை
ஒரு சாம்பல் நிறப்
பொழுதினைப் பார்க்கிறாள்
ஒரு தேநீர்க...

அந்தி கூடியதும்
நல்ல வெந்நீரில் குளிக்கிறாள்

தலையை அவ்வளவு நேர்த்தியாக
வாரிக்கொள்கிறாள்

ஆழ்ந...

மழையில் ஒருத்தி
ஈரத் தலையைத் துவட்டுகிறாள்
ஈர ஆடையைப் பிழிகிறாள்
ஈரக் குடையை உதறுகிறாள்
ஈரக் கைக...

இதையெல்லாம்
ஒரு புகாராகச் சொல்ல
எனக்கும்
அவமானமாகத்தான் இருக்கிறது

என்னைப் பற்றி
சொல்லிக் கொள...

இன்று உனக்குத் தர
என்னிடம்
எதுவுமே இல்லையென்று
உனக்கும் தெரியும்

இருந்தும் அங்கேயே
பிடிவாதமாக...

பார்க்காமலே
இருந்திருக்கலாம்

பார்த்தும்
பாராததுபோல் போயிருக்கலாம்

பார்க்க வந்தது
உன்னயல்ல எ...

ஒரு பட்டாம்பூச்சி விளையாட்டாக
ஒரு யானையை விழுங்க முயன்றது
எவ்வளவு விழுங்கிய பிறகும்
யானை அப்படியே...

மிகவும் களைத்துவிட்டீர்கள்
நீங்கள் வெறுக்கும் என் கசந்த பிம்பத்தை
என்னிடம் திருப்பிக் கொடுங்கள்...

கொஞ்சம் அவகாசம் கொடு

வெய்யில் சற்றே தணியட்டும்
என் குழந்தைகள் வீடு திரும்பவேண்டும்
நான் என் கால...

இடப் படாத முத்தமொன்று
இரவின் முடிவற்ற கரிய தோள்களில்
வந்தமர்ந்தபோது
பனிக் காலத்தின் ஆயிரம்
உறைந...