கோகுலன் - தமிழ் கவிதைகள்

படுக்கை சிலுவையில்

வீசத்தொடங்கிவிட்ட !
அதிகாலை வெளிச்சத்தென்றலில்!
மெள்ள அசைந்தாடுகின்றன!
சாரளத்தின் கண்ணாடி சீலைகள்...

எங்கோ நகர்ந்துகொண்டிருக்கும் !
அதே நிலவு இங்கும் !
இந்த குளத்திற்குள்ளேயும் தான்!
மழையில் அழும் வ...

கருகிப்போகும் பயிர்களுக்கும்!
உருகிப்போகும் உயிர்களுக்கும்!
ஊட்டத்தின் ஆதாரமான மழைத்துளிகள்!!
வாழ...

மனிதனும் மனிதன் சார்ந்த !
சப்தங்கள் எதுவுமற்ற !
ஒரு பின்முற்றத்தின் முன்னிரவில்தான்!
முதலாய்க் கண...

கண்ணீர் நீங்கலாக !
எனதன்பின் எச்சங்கள் உகுத்து!
கூட்டுப்புழுவையொத்து!
சுற்றிலும் வலை பின்னுகிறேன்...

நீயின்றி என்னால் வாழமுடியுமாவென !
பயமாகவேயிருக்கிறது!
நமது சமீபத்திய நெருக்கத்தில்...!
துருவங்களி...

நான் எங்கிருந்து வந்தேனென உனக்கும்!
நீ எங்கிருந்து வந்தாயென எனக்கும்!
யார் யாரை தொடர்ந்தோமென இருவர...

கிழியாத வானம் போல்!
பிரியாத உறவு!
இந்த ஜோடிப்புறாக்களுடையது!
ஒன்றாய் பறக்கையிலும்!
ஒன்றின் இறகு...

சேட்டுக்கடையில் அடகுவைத்த!
செப்புச்சருவம்!
கட்டாத வட்டியில் மூழ்கிப்போக!
பதிலுக்கு இரண்டாய் !
பி...