சூரிய விளக்காம் சந்திரனே!-உனைச்
சீர்தூக்க மறந்தார் எம்சனமே!
பாரினில் உனெழில் பாடிடுவார்-பாடம்
பார்த்து பயிலா தோடிடுவார்!
கதிரவன் ஒளியை நீதேக்கி-தக்க
காலத்தில் புவியின் இருள்நீக்கி
மதியே! நின்மதி காட்டிடுவாய்-மர
மண்டைகள் உறைக்கக் கொட்டிடுவாய்!
தேயுரும் மதியே! நின்மதியை-சற்று
தொலைத்தே தேடினோம் நிம்மதியை!
மேயுரும் செம்மறி ஆடுகளாய்-இந்த
மேதினியிர் வாழ்ந்தோம் கூடுகளாய்!
அணுஉலை ஆயிரம் கட்டிவைத்தோம் - இந்த
அவணியில் ஆபத்தை நட்டிவைத்தோம்!
அணுஉலை அயலவர் வாணிகமே- இதை
அறிந்து மதிவழி பேணுகவே

பாண்டூ