மலர் - தமிழ் கவிதைகள்

கிராமத்து மாமன்

கல் ஒன்னு தடுக்கி....
கால் இரண்டும் இடறி....
மண்ணு மேல விழுந்தாலும்
மீசையில ஒட்டாம....
மார்...

இருண்ட நிலவின் கீழ் துவங்கியது
ஒர் இருள் வாழ்க்கை!

காதலின் மோகத்திலே அவன் திளைக்க
மோகத்தின்...

சகாக்கள் பலர் உண்டு
ஆனால் அவன் ஒருவனை மட்டும்
கேட்டேன்....யார் நீ என்று?

சிரிக்க வைக்கிறாய்......

மலரின் நட்பை
கொய்ய நினைத்தேன்...
முள்ளில் தைத்து கசிந்தது
நட்பின் ஈரம்...
சிவந்த கண்ணீராய்

இரவின் இருளில்
இமைகளில் ஒளிர்ந்த
உன் நிழலின் பிம்பம்,
நிஜத்தில் என்னை தீண்டுவதாய்
நினைக்கிறே...

என் நெஞ்சத்தை கிழித்து எரிந்த
கண்ணாடித் துண்டுகள் தாம்!

ஆயினும்...இவை
மீண்டும் சேர்ந்தால்
மீண்...

உவமைகள் தேடுகிறேன்
என்
உவகையை உணர்த்த!

காலம் மாறும் தருணங்ளில் - என்
காதலியும் மாறிவிட்டாள...