எப்போதும் நான் என் இலைச் சிறகுகளை விரித்தே வைத்திருப்பதால்
பறக்கத் தயாராயிருக்கும் மிக் விமானம் போல பார்வைக்குத்
தெரிகிறேன்.
இதனால் இந்த மண்ணில் பெருகிவரும்
மாபெரிய கொடுமைகளை
கோடையிடித் தாக்குதலை
கூக்குரலில் ஆர்ப்பரிப்பை
கொலைகளது கணக்கெடுப்பைக்
கண்ட மனமொடிந்து
மனமிடிந்து என்றேனும்
என்றேனும் ஒரு நாள்
இந்த புமியிலிருந்து
பறந்து போய்விடுவேன்
என்று
எவரேனும் எதிர்பார்த்தால்
அவர்கள் எமாந்து போவர்கள்!
நான்
மண்ணில் வேரோடி
மாநிலத்தில் கால் பதித்து
வீசும் புயற்காற்றை
விழும் வரைக்கும் நின்றெதிர்ப்பேன்
நின்றெதிர்த்த முடிவினில் நான்
நிலத்தில் விழுந்து விட்டால் என்
கன்றெதிர்க்கும்! கன்றுகளின்
கன்றெதிர்க்கும்!
நான்
வெட்ட வெட்டத்
துளிர்ப்பேன் தழைப்பேன்
இறப்பின் மடியினில்
கண்கள் விழிப்பேன்
என்
ஒவ்வொரு இறப்பும்
ஒவ்வொரு பிறப்பு!
ஒவ்வொரு பிறப்பும்
தனித் தனிச் சிறப்பு!
மானுட சந்ததி
மறையாத சந்ததி
நானும் அந்த
ஐpவ சங்கிலி
அறுந்து விடாமல்
தொடர்ந்து வருகிற
தவிப்பின் துடிப்பு!
புமியின் புல்லரிப்பு
புதுமைகிளன் இனைப்பு
புதுயுகத்தின் கனைப்பு!
நான் தனி வாழை அல்ல
வாழையடி வாழை!

மு மேத்தா