புஸ்பா கிறிஸ்ரி - தமிழ் கவிதைகள்

வேடிக்கைக் மனிதரங்கே

நாட்டில் அவலமங்கே!
ரோட்டில் வாருங்கள்!
போராடிக் காத்திடுவோம்!
வாதாடிச் சமர்புரிவோம்!
மாணவர் சமூக...

பகல் முழுவதும்!
பாத யாத்திரை போய் வந்த!
வாகனங்கள் குறைந்து!
அமைதியாகக் கிடக்கும் சாலை!
சரித்திரம...

ரோஜாத் தோட்டத்து !
ராஜ மகனே! !
நீயோ தொழுவத்தில் !
தோன்றிய !
தெய்வ குமாரன். !
பிதாவின் மகன் !
ம...

விட்ட இடத்திலிருந்து !
தொட்டுப் பார்க்க !
நினைக்கும் மனம் !
இன்னும் மறக்கவில்லை !
அந்த சோகத்தின்...

உச்சித் தென்னைமரத்தில்!
பச்சை ஓலை !
படபடத்து அழகுகாட்டும்.!
பழுத்துப் பழுப்பேறி!
மரத்தை விட்டுக்...

எத்தனை மரங்கள் ?!
அமைதியாகக் காத்து நிற்கின்றன!
இன்னும் எவர் வருவார்கள் ?!
எவர் போவார்கள் என்ற எத...

முளை கட்டிய விதை மண்ணில் விழுந்து!
மஞ்சள் முளையாகி, மண்ணை நிறைத்து!
பச்சை நிறமெடுத்து பச்சை ஆடை கட...

என்றும்மை !
உதவி கேட்டு நிற்போர்க்கு !
இதோ வருகிறேன் என்றே கூறிவிட்டு, !
இருந்த இடம் தொ¤யாமல், !...

சிந்திக்க மறந்த காரணத்தால்,!
சிந்திக்காது விட்டு,!
நொந்து நு£லாகி!
வெந்து வேலாகி!
கந்தலாகி!
கடம...

நினைவுகள் தடம்மாறிப் போவதனால் !
தாலாட்டிச் செல்லும் எண்ணங்கள் !
துயரங்களாய் மாறி !
மீளாத சோகத்தில...