வித்யாசாகர் - தமிழ் கவிதைகள்

மேதினம் விடுமுறைக்கான நாளல்ல தோழர்களே!

நாளெல்லாம் வெய்யிலில் !
ஐஸ்வண்டி தள்ளுபவனுக்கோ, !
தெருவோரம் அமர்ந்து உச்சி பிளந்து !
ஒரு கத்தை கீ...

காதல் வற்றிப்போன மனசு!
காமம் ஆங்காங்கே –!
முளைவிட முளைவிட தலைகொத்தித் தின்ற!
பறவையின் மனோபாவத்திற...

எங்கோ எதற்கோ விழுங்கித் தொலைத்த !
மானுடம்..!
இரந்து இரந்து !
கொடுக்கத் திராணியின்றி!
வாங்கத் துண...

நீ வந்து வந்து செல்கிறாய் உள்ளே!
பின் வராமலும் கொள்கிறா யென்னை!
கால்தடம் நீ பதித்தஇதயம் பாவம் !
ந...

தடியூனி நடக்கும் கனவு அது
இடையே மரணம் வந்து வந்து
காலிடறிச் சிரிக்கிறது..

காதுகளில் அழுப...

"எங்கோ எதற்கோ
விழுங்கித் தொலைத்த மானுடம்..

இரந்து இரந்து
கொடுக்கத் திராணியின்றி
வாங்கத் துண...

இரவுகளின் தனிமையில்
சன்னமாக எரியும் சிமினி விளக்கின்
வெளிச்சத்தில் - ஒரு
பழைய துணிகளை அழுத்...

பிரபஞ்சத்தின் நிர்வாணத்திற்கு
பசுமையில் கட்டிய பட்டாடை;
மரமும் செடியுமென் சாதியென்றுணர்த்திய
உந்த...

சதையறுக்கும் பச்சைவாசம்
ஐயோ சாதிதோறும் வீசவீச,
தெருவெல்லாம் சிவப்புநாற்றம்
முட்டாள்கள் மேல்...

விடுதலையென்று சொன்னாலே நெருப்பில் சுட்ட கோபம்வரும்
சுதந்திரமென்று கேட்டாலே சொத்து பறித்த பயம்வரும்...