துவாரகன் - தமிழ் கவிதைகள்

துயர மலைகளைச் சுமக்கும் மடிகள்

உரையாடலின் நடுவில்!
‘இது எனது மூத்தவனின்’ என்றபடி!
அந்தப் பச்சைப் பிளாஸ்ரிக் கோவையை!
என்னிடம் தந்...

மண்டைக்குள் குறவணன் புழு!
நரம்புகளுள் கொழுக்கிப்புழு!
வாயில் செத்துப்போன மிருகத்தின் நாற்றம்!
உடல...

எங்கள் குழந்தைகள்!
வீடுகளைத் தொலைத்து விட்டார்கள்!
எங்கள் குழந்தைகள்!
வீதிகளைத் தொலைத்து விட்டார்...

கண்ணாடித் தொட்டியில் இருந்த!
மீன்குஞ்சுகள்!
ஒருநாள் துள்ளி விழுந்தன!
மாடுகள் தின்னும்!
வைக்கோல்...

துவாரகன்- !
இந்தத் தலைகள் !
எப்போதும் !
என்னை விரட்டிக் கொண்டிருக்கின்றன. !
தனியே வெட்டி எடுக்கப...

சனங்களின் கதைகள்!
-------------------------------------------------------...

ஆட்டுக் கட்டையை விட்டு!
எல்லா வெள்ளாடுகளும்!
வெளியேறி விட்டன.!
கண்ட இடமெல்லாம் வாய்வைக்கும் என்று...

நெஞ்சடைத்து வரும் ஆற்றாமை!
வாய் திறந்து அழுதால் தீருமோ?!
கல்லோடு கட்டிக்!
கடலில் போட்ட கதையாக!
அ...

எப்போதும் ஆவென்றபடி கிடக்கும்!
உன் வாயிலிருந்து!
புழுக்கள் நெளிவதை!
நானும் கண்டு கொண்டேன்.!
நூற்...

எல்லாமே மிக இயல்பாய் உள்ளன.!
எதை வேண்டுமானாலும் !
தெரிவுசெய்யலாம்.!
தெரிவு மட்டும் எனதாய் உள்ளது....