ஜே.பிரோஸ்கான் - தமிழ் கவிதைகள்

வேக்கையன் பற்றிய கவிதை!

நான் சில்லூரி!
என் வார்த்தை கடுகு!
யாரோ அவன் இப்படித்தான்!
தூரமாக நின்று போதிக்கிறான்.!
பிடிப்பற...

கோடை காலத்தின்!
வெப்ப பிரளயத்தை ஜீரனிக்க!
முடியாத நாய்கள்,!
கிணற்றடி மணலின் ஈரத்தைத்தேடி!
உறங்கி...

இடை விடாது தொடரும்!
மாரி மழை இரவுகளில் தான்!
வெயிலை விரும்புவது பற்றி!
ஆலோசித்துக் கொள்கிறது !
த...

நம்பிக்கையூட்டும் மௌனத்தின் ஒலியை!
சுமக்கும் ஒரு மழைக்கால இரவில்!
அச்சமற்று துயிலே தயாராகுறேன்!
ப...

இறப்புக்கு வந்தவர்களில் சிலரை!
தன் கடைசி நாளில் அப்பா!
பார்த்திருக்கவில்லை.!
உசுரோடு இருக்கும் போ...

ஊர் வடக்கு எல்லைப்பக்கமாக!
ஓங்கி வளர்ந்து நின்ற அந்த மரத்தில்!
பேய்கள் காய்த்திருப்தாக அம்மம்மா!...

புதைக்கப்படும் அவ்வுடலை நினைப்பது!
எவ்வளவு பெரிய சஞ்சலம்.!
அங்குமிங்குமாக புரட்டி புரட்டி!
நீராட்...

அவர்கள் தூரமாக நின்று அழைத்தார்கள்!
செவியுற்றேன்.!
சிரிக்கவும, அழவும் சொன்னார்கள்!
சிரித்துக் கொண...

முளைத்து விட்ட அல்லது!
முளைக்க வைத்து விட்ட!
பெருமை கொண்டு சீறும்!
மிருகத்தைக் கொண்ட வனத்தின்!
ர...

மழலைகளின் சிரிப்புக்குப் !
பின்னால் மறைந்து போன மழை!
---------------------------------------------...