ப. மதியழகன் - தமிழ் கவிதைகள்

தெய்வத் தாரகை

எங்கெங்கு தேடிடினும்!
பாவை, உன் போல வருமோ!
திக்கெற்று அலைகையில்!
நிழல் கொஞ்சம் தருமோ?!
வாடி நின்...

சொற்கள் தீயை கக்கின!
அதைப் படித்தவர்கள் உள்ளம்!
விம்மி அடங்கின!
கலைத்தாயின் மகுடத்தில் வைரக்கல்லா...

வானமே
இரவுக்கு விடை கொடுத்து
பகலுக்கு குடை பிடிக்கும்
மேகமே
இரவின் எச்சிலாக
மரங்களில...

வாழ்க்கை சலிப்பூட்டுகிறது
எத்தனை பகல்கள்
எத்தனை இரவுகள்
எத்தனை மனிதர்கள்
ஏதோ இருப்பது ப...

எனக்கான அழைப்பு வந்துவிட்டது
கையூட்டு கொடுத்து காரியம்
சாதிக்க முடியாது அங்கே
நாட்கள் நத்த...

விடைபெறும் நேரம் வரும்வரை!
உன் பிரிவைப் பற்றி!
நினைக்கவே இல்லை!
ஏகாந்தமாய் வாழ்ந்தவனின்!
வயிறு ப...

சிதைக்கப்பட்ட உடலிலிருந்து!
வெளியேறும் துர்நாற்றம்!
கதவின் துவாரத்தின் வழியே!
வெளியே செல்கிறது!...

உன் கவனத்தை!
ஈர்ப்பதிலேயே குறியாயிருந்தேன்!
என் பார்வைகளை!
நீ ஏனோ புறக்கணித்தாய்!
உன்னிடம் எப்பட...

நித்தமும் இதனை!
சரியாகச் செய்கிறேன்!
கண்ணாடிப் பார்ப்பதை!
காலணிகளை அணிவதை!
சில்லரைகளைப் பொறுக்கு...

உன் சங்கேத வார்த்தைக்கு!
அர்த்தமென்ன என்பதை!
இப்போது தான் தெரிந்து கொண்டேன்!
வாழ்க்கையைவிட கொடூர...